Wodiam zaagbladen: vakmanschap op het scherp van de snee


Diamantzagen ontwikkelen: het is een ambacht in alle betekenissen van het woord! Het gaat hierbij namelijk om precisie, toewijding en boven alles: vertrouwen. Ambachten worden natuurlijk bij uitstek doorgegeven van vader op zoon. Geen wonder dus dat Wodiam Diamond Tools zo’n consequente groeicurve mag voorleggen. Openhartig geven vader Jan en zoon Quinten Van Gils een dwarsdoorsnede van hun familiebedrijf.

Hoe het begon…

Wodiam Diamond Tools bewijst dat zo’n ambacht in elk geval niet stoffig hoeft te zijn. Voor het ontstaan hoeven we niet ver terug te kijken. Jan Van Gils startte zijn bedrijf in 2005. De rest, dat is echter wél geschiedenis!

Jan Van Gils: “Ik ben als oprichter inderdaad de zogenaamde ‘eerste generatie’ van dit bedrijf, maar zeker niet de laatste, zo blijkt. Nadat ik in 1989 in de natuursteensector ‘gerold’ was en enkele jaren bij verschillende bedrijven werkte, ben ik in 2005 op mezelf begonnen. Ondertussen had de microbe mij volledig te pakken en kon ik terugplooien op zestien jaar ervaring rond polieren, zagen, diamantzagen… Het was tijd om een eigen richting in te slaan.

Dit artikel verscheen in Polycaro 71

Lees alle artikels van deze editie online

of

PDF downloaden

Mijn ‘recepten’ heb ik altijd zelf gemaakt. Dit kan je vergelijken met kookrecepten, maar dan voor segmenten die volgens mijn instructies werden gemaakt door buitenlandse fabrikanten. Het was intensief; ik werkte lange dagen alleen en smeet mij volledig. Het stond dan ook in de sterren geschreven dat ik vroeg of laat ‘de man met de hamer’ zou tegenkomen.”

Quinten Van Gils: “Het werd abrupt duidelijk dat mijn vader zichzelf voorbij dreigde te lopen. Hij begon er mentaal én fysiek onder te lijden, ondanks zijn enorme werkvreugde. Hij deed ook alles zelf: testen, ontwikkelen, problemen oplossen… Dat resulteerde uiteindelijk in een mokerslag. Zo is het woord ‘familie’ in dit familiebedrijf gekropen. Ik heb toen, in 2012, voorgesteld om in het bedrijf te komen.

Eén van de belangrijkste redenen waarom mijn vader zoveel alleen deed, was net het grote belang van vertrouwen in deze branche. Je bouwt enorm waardevolle knowhow en expertise op die je niet zomaar gratuit kan prijsgeven. Iemand die je opleidt, kan zomaar opstappen en al die informatie meenemen, zoals ook vaak gebeurt. Mijn broers, zus en moeder stelden vast dat we tot dan toe opvallend weinig wisten over waar ‘onze pa’ dagelijks mee bezig was. Een vader-zoon band is dan de perfecte constellatie om in alle vertrouwen die kennis door te geven en samen te optimaliseren.”

Eigen productie: meegroeien is zelf groeien

Quinten stapte mee in het bedrijf. Een keuze die hij zich allerminst beklaagt…

Quinten: “Uiteindelijk besef je dat het door de noeste arbeid van je vader is dat jij en je broers/zus kansen krijgen om naar school, de muziekschool, hobby’s… te gaan. Aanvankelijk was het dus een soort morele keuze om hem te helpen in de zaak. Toen ik enkele weken ‘proefdraaide’ en zag hoe mijn vader bij klanten op handen werd gedragen, op ieder probleem een antwoord kon formuleren en voldoening vond, dacht ik: ‘Dit wil ik ook!’.

Veel heeft ook te maken met onze typische manier van werken. Het gaat niet alleen om geïsoleerde kennis over zaagbladen of het verkopen van CNC tools. Door zo lang met hart en ziel aan de machines van klanten te werken, bouwen we expertise op die veel breder gaat. Het puur commerciële primeert nooit. Duurzame oplossingen aanbieden, daar draait het om. Tijdens intense observatierondes van het productieproces van de klant, ontstaan er ook echt fijne partnerschappen. We geven zelfs namen van mensen met wie we zo goed samenwerkten aan onze zaagbladen. Zo is er het Joren-zaagblad, dat nu over heel de wereld wordt verkocht. Dit illustreert hoeveel waarde we hechten aan het verhaal van onze klanten. Hen zien groeien is een enorme drijfveer.”

Jan: “Daarom wilden we ook onze eigen visie hanteren bij het aanbieden van die oplossingen. In 2018, vrij recent dus, zijn we gestart met onze eigen productie. Dat ging niet zonder slag of stoot; we hebben veel tegenkanting moeten overwinnen. De concurrentie zag natuurlijk ook wat er gebeurde. Zonder teveel te willen opscheppen, durf ik zeggen dat we het productieproces van klanten 5 tot 7 keer kunnen versnellen, dat onze zaagbladen soms tot tien keer sneller zagen en dat de levensduur vaak verdubbelt. Ook ongeloof was daarom een logische drempel. Ondertussen bewijzen we dat onze stelling klopt. De verklaring ligt zonder twijfel bij de passie en toewijding die we opbrengen.”

Het zaagblad snijdt langs twee kanten

Passie dus… Elke troef heeft natuurlijk ook z’n valkuil. Dat is voor deze ondernemers niet anders.

Quinten: “Je begrijpt dat die begeestering en volharding absolute voorwaarden zijn om op te boksen tegen de snoeiharde concurrentie in deze branche. Grote spelers kunnen de hoogst aangeschreven topingenieurs inschakelen en een machinepark dat meer kost dan onze hele productie. Toch maken we het verschil. Ons geheim: fouten durven maken en plezier hebben in wat we doen. We zijn nooit tevreden vóór het helemaal juist zit. Dat betekent vaak dat we tot middernacht discussiëren over de kleinste details. Het zit duidelijk in ons bloed: perfectionisme, volharding en… een zekere koppigheid. Voor wie van niets iets opbouwt, is falen namelijk geen optie.

Wij kunnen het productieproces van klanten 5 tot 7 keer versnellen, en maken zaagbladen die soms tot tien keer sneller zagen en met een bijna verdubbelde levensduur. Vaak botsen we op ongeloof, maar de praktijk bewijst dat het kan. Passie en toewijding is ons geheime ingrediënt.

We bijten ons dus vast en laten niet los. Er zijn nieuwe producten op de markt gekomen, zoals Dekton en keramiek. Wat wij wilden was een blad dat 3 meter per minuut aankon; we werden gek verklaard! Wanneer we nu na al het harde werk een blad installeren, zijn we blij en trots dat het ons gelukt is.”

Een vraag die zich dan onherroepelijk stelt: Hoe weegt dergelijke professionele toewijding op het gezinsleven?

Jan: “Uiteraard heb ik niet zoveel tijd met mijn gezin doorgebracht als ik zou willen. Daaraan kan ik niets meer veranderen. Wat je wel zelf in de hand hebt, is hoe je erop terugkijkt. Wanneer ik zie dat mijn zoon, mijn toekomstige schoonzoon en dus drie families rechtstreeks van dit bedrijf kunnen leven mét voldoende perspectieven, dan zie ik dat het de moeite waard was. Al mijn kinderen hebben trouwens kansen gekregen en gegrepen. Ook onrechtstreeks; ik laat mijn kinderen hun eigen keuzes maken. De balans is in elk geval absoluut positief.”

De motor voor verandering

Er is (minstens) één verschil tussen vader en zoon waarvoor Jan erg dankbaar is: de nuchterheid van Quinten.

Jan: “Natuurlijk zijn er ook verschillen. Een belangrijke troef van Quinten vind ik zijn nuchterheid. Die maakt dat hij veel sneller beslissingen kan nemen dan ik. Hij kan natuurlijk ook wat meer afstand houden. Wanneer je zelf jarenlang je zaak, ‘je kindje’, alleen grootbrengt zonder klankbord, verval je onvermijdelijk in een soort starheid. Daarvan heeft Quinten geen last. Ik mag zeggen dat hij daardoor het belangrijkste vliegwiel is voor vernieuwing in ons bedrijf. Hij zet ons op de internationale kaart bijvoorbeeld. Dat zou ik zelf niet kunnen: ik vlieg niet graag.”

It’s in the family

Wat vele familiebedrijven kenmerkt, is een uitgesproken identiteit; een kenmerkend DNA, zeg maar…

Quinten: “Dat klopt ook voor ons. Het gaat hier vooral over de mensen en de onderlinge band. Het moet niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk helemaal klikken. We geven ook onze mensen in het buitenland steevast een uitgebreide opleiding en vertrouwen erop dat ze eenzelfde beroepsethos hanteren als wijzelf. Dit betekent: de klant centraal stellen vanuit een oprechte betrokkenheid bij zijn groei.

Op de beurs in Verona wou een absolute wereldspeler onze zaagbladen verkopen. Mijn vader sloeg het aanbod af. Onze klantenzorg en de goede naam van Wodiam is hem veel te dierbaar

Het siert mijn vader dat hij altijd kiest voor zijn mensen en zijn zorgzaam opgebouwd bedrijf.

Zo was er op een beurs in Verona een absolute wereldspeler die mijn vader op de man af vroeg: ‘Ik wil uw bladen verkopen’. Hij hoefde niet lang na te denken voor hij dit aanbod afsloeg. De zorg voor de mensen en de goede naam van Wodiam is hem veel te dierbaar.”

Hoe verteert zo’n ambacht de digitaliserende wereld?

Quinten: “Op vlak van communicatie is er voor ons alvast veel veranderd. Toen ik begon had ik enkel mijn knowhow, opgebouwd tijdens een doorgedreven opleiding, om op terug te plooien. Mijn vader vond een website of catalogus niet nodig: ‘een zaagblad is rond, dat is de bottomline’ (lacht). Op de eerste beurzen stonden we gewoon met een tafeltje waarop wat papieren waren geplakt. Dat is nu anders. Klanten en prospecten hebben uiteraard tastbare zaken nodig, dus is er een strakke, responsieve website en een catalogus.”

We hechten veel belang aan echt fijne partnerschappen. Zo geven we sommige van onze zaagbladen de naam van onze klant. Het Joren-zaagblad bijvoorbeeld wordt wereldwijd verkocht.

Jan: “Rond onze core business; de productie van zaagbladen, is er nog niet zoveel veranderd. Het gaat om verregaande processen waarin op zoveel puntjes een menselijke interventie nodig is, dat digitaliseren nog niet aan de orde is. Je zou verdomd goed moeten weten hoe je zo’n machine instelt en daarvoor is de technologie nog niet rijp. We zagen laatst in Canada een zeer mooi bedrijf dat hierop wel al meer inzet, maar het zorgt duidelijk voor enorm veel stress. Je moet gewoon te vaak ingrijpen. Dat is ook het verschil tussen massaproductie en een kwalitatief superieur topproduct.”

Quinten: “Hierover verschillen we alvast ietwat van mening. Ik ga er wel vanuit dat het binnen vijf à tien jaar volledig anders zou kunnen zijn. Machine learning, AI, robotics… Het gaat snel!”

Werken is meer dan je levensstandaard veilig stellen

Misschien wel de belangrijkste vraag: Is dit het leven dat vader Jan zijn zoon toewenste?

Jan: “Ik denk het wel. Als hij het niet leuk zou vinden, moet hij het natuurlijk niet doen, maar het kan erg plezierig zijn. Door alle opgebouwde en verworven kennis, is het juist leuk om elke dag de confrontatie met nieuwe problemen aan te gaan. Je hebt immers het vertrouwen dat je het zal oplossen. Uiteindelijk wilde ik dat Quinten een leven kon opbouwen waarvan hij zou genieten en ik zie dat dit gelukt is.

Dat is trouwens iets wat in onze westerse samenleving dreigt te ontsporen: werken is hier een soort straf. Je werkt om je hobby’s en al het andere in je leven te onderhouden. Dat is jammer. Je spendeert een groot deel van je leven op je job. Wanneer je je daar dus amuseert, is dit bepalend voor je geluksgevoel. Bovendien geven onze ‘verworvenheden’ ons een enorm nadeel tegenover regio’s zoals China, waar veel meer en langer gewerkt wordt. Ik denk dat ons verhaal perfect illustreert dat streven naar een job die voldoening én plezier biedt, haalbaar is.”

Quinten: “We hébben natuurlijk wel hobby’s. Mijn vader schaakt, ik drum bijvoorbeeld… Maar het klopt dat plezier in je job enorm belangrijk is. Als vader en zoon koppelen we ook het aangename wel eens aan het nuttige. Wanneer we bijvoorbeeld naar Verona, Canada of elders trekken voor het werk, dan is er zeker ook tijd voor wat quality time.”


Foto’s: Wodiam