Polycaro in gesprek met… jullie nieuwe hoofdredacteur!


Het is eens wat anders: een interview met je eigen opvolger. Ja, jullie lezen het goed: vanaf 2021 wordt het roer van Polycaro bestuurd door een flitsend nieuwe en bijzonder goedlachse verschijning, Hilde Van Malderen. Does this ring a bell to you? Ja? Neen?

Plof je in beide gevallen languit neer in de zetel en ontdek alles over de vrouwelijke drijfveren achter jullie favoriete magazine in dit dubbelinterview tussen Hilde en… mezelf.

DEEL I: Een kennismaking met jullie nieuwe First Lady, Hilde Van Malderen.

Lies: “Dag Hilde, laat me maar met de deur in huis vallen. Wat moeten onze lezers absoluut over hun nieuwe hoofdredactrice weten?”

Hilde Van Malderen: “Dat ik een keitoffe ben (schaterlacht)? Nee serieus, wat moeten ze over mij weten? Ik denk niet dat dat zo belangrijk is, ik wil hén vooral leren kennen! Dit is een nieuwe sector voor mij dus hoe het er in de wereld van natuursteen en keramiek aan toegaat, dat wil ik eigenlijk van hén weten.”

Lies: “Iets in mij zegt dat jouw voetbalverleden nochtans vele oogjes zal doen fonkelen… Vertel eens?”

“Haha ja, ik ben 13 jaar voetbaljournaliste geweest. Ik werkte eerst voor De Morgen en later voor Het Laatste Nieuws, heb AA Gent gevolgd als journalist, en uiteindelijk startte ik voor tv: Champions League, De Rode Duivels, enz. Mijn hoogtepunt was ongetwijfeld het interview met Christiano Ronaldo, de beste voetballer ter wereld. Dat was voor Nina Magazine destijds. Door mee te gaan naar voetbalmatchen heb ik een groot deel van Europa gezien: Wit-Rusland, Zwitserland, Sofia, Lissabon, Madrid, Londen, Parijs,… In 2016 hield ik de voetbaljournalistiek voor bekeken omdat ik droomde van een eigen gezinnetje. Het was immers een zeer veeleisende job met ontzettend onregelmatige uren.”

Lies: “Wie met jou een balletje wil trappen, is dus wel aan het juiste adres lijkt me…”

“Mensen met een interesse in voetbal kunnen met mij ‘een klapke’ doen ja (lacht). Zelf ben ik passief sportief. Ik heb altijd graag naar sport gekeken: tennis, voetbal, basket, wielrennen,… Mijn ideale zondagnamiddag is samen met mijn familie naar de Ronde Van Vlaanderen kijken. We doen dan een gokje voor 2 euro bijvoorbeeld, heel gezellig allemaal. Ik ben een echte familiemens.”

Hilde Van Malderen (1)

Lies: “Je schreef ook een boek over je voetbalervaringen?”

“Ja, aangezien ik toen de enige vrouwelijke voetbaljournaliste was, werd ik gecontacteerd door een uitgeverij met de vraag of ik een boek wou schrijven over mijn ervaring als vrouwelijke insider in een door testosteron gedreven voetbalwereld. Het boek Speelgoed is daar het resultaat van. Daarin geef ik een realistische inkijk in hoe het er in de voetbalwereld aan toe gaat. Het legt bijgevolg ook bepaalde gevoeligheden bloot natuurlijk. Mijn tweede boek Kathaai werd een roman. Momenteel schrijf ik een script voor een serie, alsook voor een film.”

Lies: “Dat lijkt me ontzettend boeiend!”

“Dat is het ook. Het ontspant mij heel erg om in een verhaal of scenario te duiken en allerlei zaken te gaan verzinnen. Schrijven is mijn grootste hobby, zowel fictie als non-fictie. Maar alleen van boeken schrijven kan ik niet leven. Dus in het dagelijks leven combineer ik mijn job als journaliste met algemene communicatie.”

Lies: “Los van je liefde voor taal, waar situeren jouw interesses zich?”

Ik hou van mensen met een mooie stem. Daarnaar luisteren brengt me tot rustHilde Van Malderen

“Ik ben historica van opleiding, en heb dus een zeer grote interesse in geschiedenis. De Koude Oorlog boeit me heel erg. Vooral het psychologische aspect ervan, de dynamiek tussen beide kampen, hoe die propagandamachines werden ingezet, en hoe dat door het volk werd geloofd: ik vind dat zeer intrigerend. Maar die passie voor geschiedenis uit zich ook in andere domeinen zoals bijvoorbeeld in restauraties en renovaties van oude gebouwen.”

Lies: “Zo belanden we geleidelijk aan in de bouwsector. Wat is jouw affiniteit hiermee?”

“Eén van mijn klanten is Matexi voor wie ik de communicatie van een bepaald bouwproject verzorg. Los daarvan ben ik geboeid door alles wat met interieur en esthetiek te maken heeft. Mijn eigen woning wordt volgend jaar gedeeltelijk verbouwd waardoor ik nog actiever op zoek ga naar inspiratie. Daarnaast volg ik ook een opleiding tot kunst- en museumgids. In het eerste opleidingsjaar kregen we o.a. les over de ontstaansgeschiedenis en morfologie van gesteenten. Dus ik vermoed dat dat binnen de context van Polycaro nuttig kan zijn.”

(lees verder onder de foto)

Hilde Van Malderen (3)

Lies: “Wat zijn jouw sterkste karaktereigenschappen?”

“Ik ben super nieuwsgierig van aard, wat als journalist uiteraard goed meegenomen is. Daarnaast tracht ik creatief om te springen met taal, zodat teksten niet enkel informatief maar ook leuk om lezen zijn. Verder ben ik een zeer gestructureerd iemand. In mijn agenda staat mijn dagelijkse planning duidelijk opgedeeld in schema’s per uur, en in volgorde van deadlines. Ik heb ook snel de hoofdlijnen van een verhaal beet en kan vlot structuur aanbrengen.”

Lies: “Waar liggen voor jou de uitdagingen?”

“Ik ben een generalist: ik weet van alles wel wat, maar ben geen specialist in één gegeven. Voortdurend over hetzelfde schrijven zou me mettertijd gaan vervelen. Ik heb ook graag dat de dingen vooruit gaan dus ik ben soms wel wat ongeduldig… maar ik ben niet van plan om daar iets aan te veranderen!

Soms kan ik ook wel wat té principieel zijn en moet ik opletten dat ik dan niet te moraliserend word. Het aspect ecologie is daar een goed voorbeeld van. Als iemand een prul bestelt in China voor amper een paar luttele euro’s, dan moet ik me daar eigenlijk niet mee bemoeien. Toch? Maar ik vind dat niet altijd gemakkelijk want geef nu toe, je weet dat zo’n verhaal niet kan kloppen. Zo zal ik nooit een voet binnen zetten in bepaalde modeketens, omdat duurzaamheid daar niet wordt onderschreven. Ik ben geen wereldverbeteraar, maar toch…”

… en zo kabbelt ons gesprek nog een tijdje gemoedelijk voort; enthousiast, dynamisch, en af en toe onderbroken door een uitbundige schaterlach. Ook al hebben Hilde en ikzelf een andere weg afgelegd, toch blijken er opvallend veel paralellen te lopen tussen onze interesses, karaktertrekken en werkgebieden. Hilde lijkt me een toffe madam die haar wereld kent, en die bereid is haar schouders te zetten onder de nieuwe uitdaging die haar wacht. Al keuvelend rolt de bal van dit gesprek uiteindelijk richting het andere kamp, meer bepaald ‘het mijne’. Zo mag ík als jullie gewezen hoofdredacteur ook voor een keertje in de stoel van de geïnterviewde plaatsnemen…

DEEL II: In gesprek met jullie gewezen hoofdredacteur, Lies Paelinck.

Hilde: “Hoe keek jij vier jaar geleden, bij aanvang van jouw hoofdredacteurschap, naar deze sector? En hoe kijk je er vandaag tegenaan?”

Lies Paelinck: “In het begin keek ik er vast met gelijkaardige ogen naar dan jij vandaag, zonder veel sectorspecifieke bagage. Ik had wel affiniteit met de bouwsector. Mijn papa is bouwkundig tekenaar, ik groeide op met het geluid van de tekenlat die over zijn tekentafel rolde. Later studeerde ik af als landschapsarchitect, dus het technische aspect van de sector schrikte me niet af. Ik vond het ook een leuke uitdaging om me te verdiepen in één bepaalde sector en uit te vlooien hoe de vork aan de steel zat. Voordien had ik immers enige tijd gewerkt voor een ondernemersmagazine waardoor ik me diende in te werken binnen elke mogelijke tak van het ondernemerschap en dus binnen elke denkbare sector. Als hoofdredacteur voor een vakblad ligt dat net iets anders.

Mijn voorganger, Alexander Bouckaert, vertelde me destijds dat de wereld van Polycaro een kleine maar sterke sector was met specifieke gevoeligheden die ik snel zou ontdekken. Dat klopte. De dynamiek die heerst tussen keramiek en natuursteen, de veelvuldige consolidaties die de markt drastisch in een andere richting duwen, de vernuftige R&D die schuilt achter de keramische productieprocessen, de natuursteensector die steeds meer gebundeld haar stem laat horen, het feit dat we in de Benelux met heel veel spelers aanwezig zijn op een kleine oppervlakte, het gebrek aan goede up-to-date scholing voor tegelzetters, de aandacht voor ketentransparantie en MVO,… Het zijn allemaal onderwerpen die spelen en die ik gaandeweg heb ontdekt.

Bovendien bekijk ik natuursteen vandaag met totaal andere ogen dan vier jaar terug. Plots heeft die steen niet meer louter een gezicht, maar vertelt hij me zijn hele verhaal. Nu weet ik dat een simpele kassei of en prachtig geaderd marmeren keukenblad door talloze handen en gigantische machines in vaak ruwe omstandigheden werd ontgonnen uit de groeve, verzaagd, gekapt, getrommeld, enz. Dankzij Polycaro ben ik van natuursteen gaan houden, ja.”

(lees verder onder de foto)

lies paelinck 6

Hilde: “Ga je het missen?”

Lies: “Tja, mijn antwoord daarop is dubbel want het is ten eerste mijn eigen keuze geweest om de fakkel van het hoofdredacteurschap en alle coördinatie die daarbij komt kijken in handen te geven van iemand anders. Het is best wel pittig werk hoor. Anderzijds is het niet onbelangrijk te vermelden dat ik wel aan boord blijf van Polycaro als journalist. Ik verdwijn niet van het toneel en hoef de sector of de vele waardevolle contacten die ik er mocht uitbouwen, niet vaarwel te zeggen. Maar ik geloof wel dat met elke keuze die je maakt, je iets wint en iets verliest. Het is loslaten van iets wat je mee hebt vorm gegeven en hopen dat het ook in andere handen verder mag doorgroeien tot iets waardevol.

Ik geloof dat meer echtheid de wereld een stukje mooier kan makenLies Paelinck

Ik ben ontzettend dankbaar voor de leerschool die het hoofdredacteurschap is geweest en ook voor de mooie samenwerking met Erwin, Martine en Simon Ooghe, de uitgevers van Polycaro. Maar goed, er is een juiste tijd voor alles. Ik voel dat, als ik mezelf ook professioneel ten volle wil ontplooien, er tijd moet vrijkomen om nieuwe dingen te laten geboren worden. Mijn hoofd bulkt van de ideeën en de goesting om mijn tanden ook in andere dingen te kunnen zetten.”

Hilde: “Wat zijn die ‘andere dingen’ dan?”

Lies: “Iemand benoemde me laatst als een multipotentieel. Eerlijk? Dat klonk als een bevrijding. Niet meer moeten kiezen uit of-of, maar gewoon en-en neerzetten in de wereld! Soms heb ik het gevoel dat ik mezelf aan het heruitvinden ben, wat best spannend is. Ik blijf sowieso schrijven als copywriter/journalist, en ondersteun net als jij ook de communicatie van bedrijven. Maar ik wil me meer toeleggen op onderwerpen die mij persoonlijk nauwer aan het hart liggen en waarvan ik het gevoel heb dat ze er -althans voor mij- toe doen. Dat klinkt misschien pacifistisch maar ik ervaar dat ik steeds meer belang hecht aan de inhoud van de dingen die ik schrijf en doe. In bedrijfscontext noemen ze zoiets ‘purpose driven’. Ik ervaar dat heel sterk. Ik ben zelfstandig en voel dat de drang naar purpose me drijft naar nieuwe verlangens, nieuwe klanten, nieuwe activiteiten ook. Alsof ik steeds meer de roep voel om mijn eigen verhaal te schrijven, letterlijk en figuurlijk. Ik kauw momenteel op twee ideeën rond het schrijven van een eigen boek. Volgend jaar start ik ook een bedrijfje op met een collega journaliste waarbij we het levensverhaal van mensen gaan vereeuwigen door het neer te schrijven en om te vormen tot een boek, bij wijze van nalatenschap.

(lees verder onder de foto)

lies paelinck 5

Ik ben ook gestart als coach in zelfontwikkeling en authentiek leiderschap, en voel dat me dat ontzettend inspireert. Mensen, maar ook ondernemers opnieuw vanuit hun ware kracht in het leven laten staan, dat is voor mij ware rijkdom. Ik geloof dat we in staat zijn om onszelf eindeloos te herscheppen! Maar dat vraagt moed, want je moet offers brengen en bestaande zekerheden durven loslaten…

Als ik nadenk over wat de rode draad is in al die verschillende ideeën en verhalen, dan gaat het over authenticiteit denk ik. Over mijn liefde voor echtheid: echte mensen, echte verhalen, echte gezichten, echte verbinding,… Ik geloof dat meer echtheid de wereld een stukje mooier kan maken. Er is al zoveel fake. Toch?”

Hilde: “Tot slot: wat is jouw advies naar mij toe?”

Lies: “Ga op ontdekking Hilde, blijf trouw aan je eigen stijl, en wees vooral jezelf zoals je hier nu voor me zit: open, vrolijk en leergierig. Het is een sector waar veel gedrevenheid en beroepsfierheid heerst. Dat is heel mooi om waar te nemen. Ik heb er alle vertrouwen in dat jij een even mooi, of zelfs nog mooier verhaal zal schrijven. Elke mens legt zijn accenten. Als ik de sector mag geloven heeft Polycaro zichzelf op de internationale kaart weten te zetten de voorbije vier jaar. Sommigen spreken niet langer van ‘dat boekske’ maar van ‘een merk’ dat werd gecreëerd. Ik ervaar dat als een heel groot compliment, maar heb niet het gevoel dat ik daar iets bijzonder voor heb gedaan.

Het lijkt me van belang dat je van binnenuit leert te ontdekken waar een sector nood aan heeft, en dat je creatief nadenkt over hoe jij daar met je product én met je eigenheid als mens een antwoord op kan bieden. Er is altijd ruimte voor verbetering en vernieuwing, en voor het heruitvinden van jezelf. Covid-19 heeft ons dat heel duidelijk bewezen. Maar je moet het ook willen natuurlijk. Ik ben ervan overtuigd dat ook jij een nieuwe wind zal doen waaien en dat dat ten goede zal zijn van iedereen.”


Biografie Hilde Van Malderen

  • Geboren: 20 januari 1979 in Aalst.
  • Woont in: Schellebelle.
  • Studies: Geschiedenis en Internationale Politiek, ook een jaartje Cultuurmanagement.
  • Hobby’s: Schrijven, wandelen, uit eten gaan, citytrips maken, een wellness bezoeken,…
  • Favoriete reisbestemming: Ik heb er veel, maar New York is toch mijn favoriet. En Italië!
  • Favoriete gerecht: Chips! Is dat een gerecht? Los van chips ben ik verlekkerd op pasta met zalm en broccoli in de room, hmm…
  • Favoriete boek/film/muziek: Ik heb geen favoriet boek, film of schrijver. Daar heb je weer de generalist in mij. Bonjour Tristesse van Françoise Sagan vond ik wel heel mooi. Qua muziek luister ik graag naar allerlei genres, in functie van gemoedstoestand. Ook Franse muziek vind ik heel charmerend.
  • Houdt van: Elize, mijn schattige dochtertje van 2,5 jaar. En van mijn familie en vrienden uiteraard. Ik hou ook van mensen met een mooie stem. Daar naar luisteren brengt me tot rust. Tot slot heb ik nood aan warmte en licht, en ga ik bijgevolg nooit op reis naar het noorden.
  • Heeft een hekel aan: Koude, spruitjes en mensen die kruispunten blokkeren (lacht). Maar eigenlijk ben ik iemand die zich niet snel opjaagt. Ik steek geen energie in dingen of mensen die me niet liggen.

Biografie Lies Paelinck

  • Geboren: 3 december 1980 geboren in Eeklo.
  • Woont in: Sint-Amandsberg bij Gent, opgegroeid in het landelijke Overmere.
  • Studies: Gestart in Psychologie, afgestudeerd als Landschapsarchitect, bijgestudeerd voor Voedings- en Gezondheidstherapeut, SEO-copywriter en nu Psycho-Energetisch Coach. En dan heb ik het nog allemaal niet gezegd…
  • Hobby’s: Reizen, ik ben een ongelooflijke avonturier. Maar ik hou ook van creativiteit: keramiek draaien, dansen, zingen, schetsen,… en van dieren en de natuur.
  • Favoriete reisbestemming: In 2006 en 2007 maakte in een grote wereldreis. Peru was toen mijn absolute favoriet. In 2016 trok ik met de rugzak in m’n eentje door Mongolië. De eindeloosheid en majestueuze kracht van die oernatuur… heel impressionant.
  • Favoriete gerecht: Gestoofd witloof met puree en kaassaus door mijn moeder bereid.
  • Favoriete boek/film/muziek: Echte favorieten heb ik niet, maar wat als eerste in me opkomt: Avatar (film), Oorlog en terpentijn van Stefan Hertmans (prachtige roman), en Iron Sky van Paolo Nutini (heerlijk nummer).
  • Houdt van: Authenticiteit. En van mensen die lak hebben aan maatschappelijke verwachtingspatronen maar gewoon hun eigen weg gaan.
  • Heeft een hekel aan: Onrechtvaardige en respectloze behandeling van mensen, dieren, de natuur,…

Tekst: Lies Paelinck – Foto’s: Lies Paelinck/Hilde Van Malderen