Wendy Verstrepen: ‘een mens is tot meer in staat dan hij vaak denkt’


Natuursteen is vaak de basis van de ontwerpen die interieurarchitecte Wendy Verstrepen maakt. Naar de reden is het niet ver zoeken: ‘Natuursteen is nooit eenheidsworst’, vindt ze. Hoe ze dat precies aanpakt wilden we wel eens weten. Dus trokken we naar haar kantoor in Brasschaat om het onder andere te hebben over haar parcours en de zware hindernissen die af en toe opduiken.

Wie het kantoor van Wendy Verstrepen binnenstapt, merkt meteen dat natuursteen haar nauw aan het hart ligt. Stalen van alle soort en slag krijgen een prominente plaats in de ruimte, waar je verder een prachtig uitzicht hebt op de Brasschaatse natuur. Wendy Verstrepen is niet de eerste de beste. Ze werkte jarenlang voor de gerenommeerde villabouwer Vlassak Verhulst en designkeukenbouwer Obumex. Maar laten we beginnen bij het begin. “Ik wou altijd al iets met interieur doen”, vertelt ze. “Als kind was ik heel erg bezig met de inrichting van mijn kamer. De gordijnen, het behang, de dekbedovertrek… het moest allemaal op elkaar passen. Daarom deed ik niets liever dan met mijn mama meegaan naar interieurwinkels. Ook al was ik nog maar twaalf. Mijn kamer zag er ook anders uit dan bij mijn leeftijdsgenoten. Ik koos voor die Laura Ashleystijl met die bloemetjes, atypisch toen voor zo’n jong meisje.”

Ik bouw het interieur vaak op rond de keuze voor natuursteen.

“Door omstandigheden ben ik pas later verder gaan studeren voor interieurarchitect. Ik combineerde het met een job in de interieurstoffen. Totaal onverwacht kreeg ik de vraag van Vlassak Verhulst om daar te beginnen en die kans heb ik met heel veel enthousiasme gegrepen. Uiteindelijk werkte ik er zeven jaar en dan nog eens vijf jaar bij Obumex. Intussen heb ik vier jaar mijn eigen bureau.”

Waarom wilde je zelfstandig worden?

“Bij Obumex werkte ik ook al als zelfstandig interieurarchitect, maar door mijn ervaring met totaalprojecten kreeg ik meer een meer vragen of ik dat ook deed. En uiteindelijk heb ik toch de stap gezet om het zelf te proberen. Ik ben heel gepassioneerd met mijn werk bezig, wat ook nodig is, want als zelfstandige trek je nooit een deur dicht. Vaak krijg ik ’s avonds nog een idee voor een project waar ik mee bezig ben. Of als ik met mijn man naar een film aan het kijken ben en er wordt iemand vermoord, heb ik het vooral over een detail in de keuken op de achtergrond. Hij kijkt dan eens naar mij… (lacht)

Klanten zeggen me vaak achteraf dat ze niet beseften dat mijn job zoveel omvat. Men denkt vaak dat een interieurarchitect wat materialen en kleuren kiest, terwijl het puur esthetische maar een klein gedeelte is. De meeste mensen stappen naar een architect, maar als je een bestaand volume hebt, kan je beter bij een interieurarchitect terecht.”

WendyVerstrepen_Antwerpen_26

Op je website staat dat je het verhaal van de klant wil incorporeren in je ontwerpen. Hoe begin je daaraan?

“Daar gaan toch wel wat gesprekken aan vooraf. Ik wil hen kennen. Hoe zitten ze in elkaar? Hoe is de gezinssituatie? Hebben ze grote kinderen? Kleine? Welke hobby’s beoefenen ze? Hoe leven ze? Koken ze veel? Komen er veel gasten over de vloer? Want alles heeft een invloed op de organisatie van het huis. En ik wil ook heel hard rekening houden met dat praktische, zodat alles zijn plaats krijgt.

Want klanten kiezen vaak op basis van wat ze mooi vinden, terecht.  Maar mooi plus mooi is niet altijd mooi. Als je bijvoorbeeld een uitgesproken natuursteen kiest voor het keukentablet moet je wel goed uitkijken bij je keuze voor fineer want dan is een houtsoort met veel tekeningen wellicht niet de beste keuze, ook al vind je dat misschien op zich wel mooi. Je moet altijd het grotere geheel zien en daar gaan mensen heel vaak de mist in.

Je moet altijd het grotere geheel zien en daar gaan mensen heel vaak de mist in.

Zo gaan we de platen natuursteen altijd heel vroeg in het proces uitzoeken. Ik werk veel met natuursteen omdat het ideaal is om het karakter van de klant weer te geven. Rond die keuze wordt het interieur vaak verder opgebouwd. Maar ook dat moet in het juiste verhaal passen. Sommige klanten kiezen dan een heel uitgesproken steen met hele zware tekeningen. Dat is fantastisch, maar dan moet ik ervoor zorgen dat de rest veel zachter is van toon, dat het geen overkill wordt. Andere klanten kiezen een hele zachte, egale natuursteen en dan weet ik dat de andere materialen gerust iets meer uitgesproken mogen zijn. Dat is niet altijd evident omdat de klant initieel misschien iets anders in gedachten had. Maar we doen alles in samenspraak natuurlijk.”

Waarom werk je zo graag met natuursteen?

“Omdat het zoveel karakter heeft. Elke natuursteen is ook verschillend. Het is nooit bandwerk. Ik zeg niet dat ik nooit eens dezelfde steen in een ander project zal gebruiken, maar alleen al door de bewerking zijn er dan nog zoveel mogelijkheden om die er anders te laten uitzien. Uiteraard kijk ik ook naar de klant. Als die niet tegen een vlekje kan, ga ik geen natuursteen als keukentablet adviseren maar eerder in de opstaande wanden. Persoonlijk verkies ik natuursteen met een vlek op dan een vlakke composiet.”

20200302 CARL - Hertendreef Schoten - HgR-30

Je vertrekt van het verhaal van de klant, wat is dan jouw stempel?

“Dat is eigenlijk een moeilijke vraag. Ik heb geen uitgesproken stijl. Dat komt waarschijnlijk door het traject dat ik heb afgelegd. Ik werkte bij Vlassak Verhulst en daar had je zowel hele klassieke als hele moderne woningen. Daar kwamen mensen ook niet voor één specifieke stijl. Als het plaatje maar klopt, dat vind ik het belangrijkste. Wat wel typisch mijn stijl is, is de organisatie. Want je kan de mooiste keuken hebben, als die niet praktisch is, vind je dat binnen een jaar geen mooie keuken meer en irriteert ze je mateloos.  We bouwen een interieur op als een puzzel en daarbij kijk ik altijd eerst naar de organisatie en de flow van een huis om te kijken waar alles zijn plaats krijgt. En dan gaan we dat opbouwen naar materialen toe.”

“Daglicht is bijvoorbeeld heel belangrijke factor in een ruimte.  Mensen vertoeven graag waar het licht is. Dus willen ze bijvoorbeeld vaak een kookplaat op hun kookeiland om naar buiten te kunnen kijken, als ze koken. Een klassieke fout. Ze denken dat ze daar lang staan en willen een mooi zicht, maar dat klopt helemaal niet. Ik steek het vuur dus zelden op het kookeiland. Je staat vooral in de keuken om te snijden en af te wassen. Tenzij je natuurlijk veel risotto maakt.”

Dat praktische is misschien de female touch?

“Misschien wel, ik kan dat praktische niet loslaten. Vaak hoor je dat je twee of drie keer moet (ver)bouwen om perfect te weten wat je wil. Wel, klanten die voor het eerst gebouwd hadden kregen na drie jaar van een ander koppel met bouwplannen de vraag wat ze zouden veranderen. ‘Niets’, antwoordden ze. Dat is voor mij het mooiste compliment. Weet je, mooi is relatief. Daarom heb ik lang geen website gehad. Mensen pinnen zich te veel vast op foto’s. Ze zien iets op mijn Instagram en denken dan dat ik enkel uitgesproken natuursteen gebruik. Dat klopt niet, maar misschien wel bij dat project, omdat het de keuze was van die klant. Elke klant, en dus ook elke woning heeft zijn eigen persoonlijkheid.”

Welke trend zie je in natuursteen?

“Mensen kiezen weer meer voor naturel. Dat zie je trouwens ook in de schildertechnieken. In interieur zie je altijd golven. De ene keer veel meer uitgesproken, dan weer meer sereen. Nu zitten we in een periode dat mensen meer voor het ruwe kiezen. Ruwere textuur in plaats van dat cleane. Ook in natuursteen. Dan kom je bijvoorbeeld uit bij zware gezandstraalde steen. En dat is natuurlijk minder evident naar onderhoud toe.”

04

Hoe loopt de verbinding tussen het mooie en het technische?

“Ik werk vaak met dezelfde aannemers. Zij kennen mij en ik ken hen. Want ik kan een mooi ontwerp uitwerken, maar het moet ook nog gemaakt worden. Alle verdiensten liggen dus niet bij mij. Ik hecht veel belang aan details. En in het bouwproces kan er al eens iets onverwacht opduiken, als je dan kan rekenen op een goede samenwerking tussen de verschillende partners in het zoeken naar een oplossing, dan is dat een grote meerwaarde. Bijvoorbeeld: je hebt een keuken met een wit keukenblad en witte kastfronten die perfect op elkaar zijn afgestemd. Maar dan wordt de tuin aangelegd en krijgen die kasten een groene schijn, omdat alles errond in glas is. Als je dan met iemand samenwerkt die zegt ‘tja, je hebt dat zelf gekozen’, dan geraak je niet verder. Terwijl ik dan graag samen naar een oplossing zoek.”

Hoe zou je je eigen karakter omschrijven?

“Heel erg positief ingesteld. Een doorzetter en daardoor ook wel koppig . In mijn job resulteert dat in het nastreven van het beste resultaat.”

Mocht je jezelf vergelijken met 20 jaar geleden, welk verschil zie je dan?

“Ik ben nu veel zelfzekerder, door mijn jaren ervaring in de totaalprojecten. Tien jaar geleden was ik veel makkelijker van mijn stuk te brengen. De bouw is nog altijd een mannenwereld. Je moet al redelijk stevig in je schoenen staan als je op een werf toekomt. Daarnaast hou ik nu nog sterker vast aan het praktische in een woning. Omdat ik weet dat dat een meerwaarde is.”

Wat is je grootste levensles?

Door de leukemie van mijn zoon, relativeer ik nu nog meer dan vroeger

“Een mens is tot meer in staat dan hij denkt. Ik zal niet makkelijk zeggen dat iets niet kan. Ook privé niet. Dat wil ik aan mijn kinderen meegeven. Ik heb een dochter van 22 en een zoon van 13. Vorige jaar in oktober werd bij onze zoon de diagnose leukemie gesteld. Het is voor ons een zeer zwaar jaar geweest, want ook mijn man is zelfstandige en we moesten onze projecten blijven opvolgen. Maar mede met het begrip van klanten, de inzet van mijn collega Jana, en mijn koppige doorzettingsvermogen lukt dit wel.”

Hoe heeft je dat als mens veranderd?

“Niet dat ik vroeger een dramamaker was, maar nu relativeer ik nog veel meer. Uiteindelijk komt alles altijd wel goed. Ook professioneel. Alles valt op te lossen. Ook al is het soms via een moeilijker parcours. Dat ervaar ik nu nog sterker dan vroeger.”

Zijn er mensen naar wie je opkijkt?

“Ik zou eigenlijk veel mensen kunnen noemen die me inspireren of die ik bewonder omdat ze een speciale kwaliteit of talent hebben. Het klinkt misschien raar, maar ik wil hier mijn kinderen Aurelie en Henri op antwoorden. Mijn zoon is dertien en als ik zie hoe hij omgaat met wat hij allemaal heeft meegemaakt. Daar sta ik van te kijken. Hij blijft toch positief en hij verliest er zijn gevoel voor humor niet bij. Ook al heeft hij het moeilijk door zijn ziekte, hij doet zo zijn best om nog te kunnen sporten of in de mate van het mogelijke naar school te gaan. Maar ook mijn dochter die mee moet in de mallemolen die ontstaan is sinds die diagnose. Hoe ze toch heel zelfstandig haar weg vindt. Chapeau!”

Waar zoek je zelf de schoonheid?

“In wandelingen. Zeker in de herfst. Dan heb je de mooiste kleurschakeringen. In mijn kantoor kijken we ook uit op de natuur. Ik heb al gedacht om te verhuizen, maar als je dit gewoon bent, dan vind je weinig dat dit kan evenaren.”