In Vers Bloed zetten we nieuwkomers in de sector heel even op het podium. Voor deze eindejaarseditie strikten we een creatieveling die eerder bij toeval verliefd werd op het tegelen. Het was pas na jaren ervaring te hebben opgedaan, dat hij besloot te springen en aldus zijn eigen bedrijfje opstartte…

Polycaro: Stel jezelf eens kort voor?

“Ik ben Jonathan Corthals, 37 jaar en woon in Hofstade bij Aalst. Ik ben afgestudeerd als carrossier en het was pas toen ik een 14-tal jaar geleden een eigen huisje kocht en dat eigenhandig verbouwde, dat ik voor het eerst een truweel in m’n handen hield. Mijn vrouw haar oom was vloerder, en samen met hem ging ik aan de slag. Ik vond dat ontzettend plezant om te doen. Zo ben ik er eerder als bij toeval ingerold want niet veel later kon ik aan de slag bij het bedrijf waar die oom werkte. Ik voelde dat ik in het tegelzetten volledig ‘mijn ei kwijt kon’. Les heb ik uiteindelijk nooit gevolgd, want ik leerde alles op de werkvloer.”

Voor mij is tegelzetten één van de mooiste beroepen uit de bouwsector!Jonathan Corthals

Polycaro: Wat typeert jouw werk?

“Na 14 jaar voor dat bedrijf te hebben gewerkt, besloot ik uiteindelijk om de sprong te wagen en mijn eigen weg te gaan. Vloer- en Tegelwerken Corthals was geboren! Ik werk alleen en wil dat zo houden. Grote oppervlaktes tegelen, of grote projecten binnenhalen: dat spreekt me niet echt aan. Ik zou binnen de tegelwereld liever naam maken omdat ik goed ben in ‘speciallekes’ en het perfect afgewerkte werk. Althans, ik tracht perfectie na te streven maar kan dat nooit garanderen. Er zijn immers heel veel factoren die je niet per sé zelf in de hand hebt op een werf.”


OMNICOL schenkt Jonathan Corthals een aankoopbon ter waarde van € 500 !

logo-omnicolStarters in onze sector worden via Polycaro beloond met een aankoopbon ter waarde van 500€. In deze editie is de firma OMNICOL de milde schenker en wordt Jonathan Corthals uitgenodigd om dit bedrag te verzilveren. Met dank aan OMNICOL!


Polycaro: ‘Speciallekes’, leg dat eens uit?

“De meer speciale of creatieve opdrachten vind ik heel tof om te doen. Zo mocht ik in het verleden een wand betegelen in gekleurde 3D-tegels die een optische illusie creëerden. Ook in mozaïeken zou ik me graag specialiseren. Samen met mijn vrouw ben ik recent zelfs een kleine tegelzaak opgestart, Piastrella, omdat ik merkte dat mijn klanten niet altijd tevreden waren met de dienst na verkoop van sommige partners waarmee ik samenwerkte. Ik werk o.a. samen met de Engelse firma Original Style, die prachtige handgemaakte tegels vervaardigt, o.a. in Victoriaanse stijl. Dat zijn oude tegels die je in kerken of kastelen terugvindt. Het lijkt wel een tapijt maar dan in tegels, heel apart. Ze vervaardigen ook prachtige glastegels. Ik ben heel erg geboeid door de originaliteit ervan. Maar ook met STONE uit Olsene werk ik graag samen, o.a. voor hun terrazzo’s, en andere materialen.”

Polycaro: Welk onderdeel van de stiel vind je het moeilijkst?

“Die grootformaattegels vind ik niet gemakkelijk. Ik werk alleen, en het is niet gemakkelijk om iemand te vinden die je daarmee kan helpen waardoor je er dus ook niet snel ervaring in opbouwt. Maar ik sta er absoluut voor open!”

Polycaro: Hoe school jij je bij?

“Wanneer ik een project uitvoer met een collega, leer je sowieso nieuwe dingen bij. Soms neem je een nieuwe techniek over, en soms beslis je dat je je toch beter voelt bij je eigen methode. Dit jaar volgde ik voor het eerst opleidingen bij de tegelzettersschool BITA. Het motiverende aan BITA is dat je samenkomt met gelijkgestemden; nl. tegelzetters die bereid zijn bij te leren en die de waarde van het vak hoog willen houden simpelweg omdat tegelen hun passie en liefde is. Er zijn er helaas ook velen die dit prachtige beroep naar beneden trekken door alles zo goedkoop mogelijk aan te bieden. Maar de materialen en de afwerking zijn er helaas ook naar. Heel spijtig, want voor mij is tegelzetten één van de mooiste beroepen uit de bouwsector!”

Polycaro: Toch is het een knelpuntberoep. Hoe zou jij nieuwkomers motiveren?

“Ja het is een zwaar beroep… maar o zo schoon! Mijn beroep is mijn hobby, want het komt uit mijn hart en ik kan daar echt mijn ziel in kwijt. En zo zou het eigenlijk bij elke tegelzetter moeten zijn, dat ze beroepsfierheid hebben en gelukkig worden van de appreciatie die ze na afloop ontvangen van de klant.”

www.vloerencorthals.be


Over Omnicol…

De bouw schreeuwt om goede vakmensen. Vaklui die beschikken over de juiste kennis om te werken in een innovatieve branche waar materialen en processen steeds beter, sneller en duurzamer worden. Om daaraan te voldoen heb je als vakman maar beter een leverancier aan je zijde die je bijstaat met kwaliteitsvolle producten en het correcte advies.

Als Belgisch fabrikant van tegellijmen begrijpt Omnicol als geen ander wat nodig is om samen met de tegelzetter een werk tot een goed einde te brengen. Advies en opleidingen geven aan startende tegelzetters is daarom voor Omnicol een logische keuze. Praktijkervaringen delen, mensen bij elkaar brengen en leren van elkaar, op die manier werken we samen aan een succesvol project, jouw project. Je kan als startende tegelzetter rekenen op Omnicol, we spreken jouw taal en adviseren de juiste producten in de juiste toepassingen. In elke regio hebben we een technisch adviseur die snel bij je op de werf staat. We produceren naast je deur en verdelen onze producten via onze distributiepartners in de bouw, dus koop je lokaal technische producten tegen de scherpste prijzen.

Omnicol biedt je zekerheid, gebruiksgemak én flexibiliteit. Wil je kennismaken, contacteer dan ons algemeen nummer 013 78 08 60 of stuur een mailtje naar info@omnicol.eu


Tekst: Lies Paelinck – Foto’s: Jonathan Corthals

Het Initiatief TruStone is voor de meeste actoren in de natuursteensector geen onbekende meer. Vlaanderen en Nederland bundelden in 2019 de krachten en richtten een multistakeholderinitiatief op waar zowel overheden, bedrijven, ngo’s en vakbonden de schouders zetten onder een verantwoord inkoopbeleid van natuursteen uit risicogebieden. Ketentransparantie en -zorg is de rode draad doorheen dit verhaal.

Niet altijd evident, maar evenmin onmogelijk. Immers, gebundelde kracht leidt tot meer impact. Om werkelijk te begrijpen waar het om gaat, is er dit advies: ga ter plaatse en zie met je eigen ogen waar je als bedrijf je materiaal inkoopt. Open de dialoog met je lokale leveranciers en zoek naar oplossingen waar elke partij beter van wordt.

Dit artikel verscheen in Polycaro 70

Lees alle artikels van deze editie online

of

PDF downloaden

Indiase zandsteen siert tal van opritten, straten en dorpspleinen in België, maar ook in Engeland, Frankrijk en Nederland lijkt men dol te zijn op dit product. De Indiase Kandla-kasseien vormen immers een prima alternatief voor de Belgische Grès du Condroz. De reden? Heel simpel: Kandla kasseien zijn goedkoper, snel leverbaar en dat in elke gewenste hoeveelheid. Een droomscenario voor velen, en voor aanbestedende overheden in het bijzonder. Of toch niet?

In 2005 bracht de Nederlandse ngo Arisa (tot 2019 gekend als de Landelijke India Werkgroep) een niet zo rooskleurig rapport uit waarbij tal van onethische praktijken en schending van de mensenrechten een ongenoeglijke schaduw wierpen op de oorsprong van deze Indiase ‘cobble stones’. Het rapport getiteld: ‘Budhpura ‘Ground Zero’ – Sandstone quarrying in India’ bleek het startschot voor heel wat projecten, initiatieven en samenwerkingsverbanden die doorheen de jaren werden opgestart tussen overheden, ngo’s, en een aantal geëngageerde bedrijven. Een lange weg met veel netelige zijwegen, maar niet onbegaanbaar.

Dit verhaal richt zich tot élke schakel in de keten: importeurs, kleinhandels, verwerkers, aannemers, voorschrijvers en aanbestedende overheden.

Toen in 2015 ook de nationale media lucht kreeg van dit delicate oorsprongsverhaal, kwamen enkele aanbestedende lokale besturen in nauwe schoentjes te staan. Het woord kinderarbeid was gevallen, dat kwam de politiek niet ten goede. Een ruimer budget werd vrijgemaakt, voor uiteraard, duurdere kasseien van Belgische makelij.

Maar is het verplaatsen van je aankoopbron wel de juiste oplossing? Überhaupt niet. Om niet te zeggen: integendeel. Het verhaal is immers complex waarin elke speler zijn eigen persoonlijk aandeel heeft.

Om die complexiteit te begrijpen, zit er maar één iets op: afreizen naar de bron. Zo gezegd, zo gedaan.

Dankzij de samenwerking tussen overheden, bedrijven en ngo's krijgt de gemeenschap in Budhpura nieuwe kansen

Het proces

Het hart van de Indiase zandsteenproductie, en meer bepaald van de Indiase plavuizen of kasseien Kandla Grey en Kandla Ochre, bevindt zich in Budhpura, deel uitmakend van één van de armste regio’s van het land: Rajasthan. 70% van de totale Indiase zandsteenproductie wordt ontgonnen in deze deelstaat.

De plavuizen worden met de hand gekapt uit reststromen zandsteen die ontgonnen worden uit de honderden steengroeves die deze regio typeren. Meestal zijn het vrouwen die deze restfracties kappen in de zogenaamde ‘cobble yards’, daar waar de mannen actief zijn in de groeves voor het ontginnen van zandsteen en het splitten ervan tot tegels. Soms maken deze yards deel uit van het patrimonium van de groeve-eigenaar zelf.

Wat ketentransparantie betreft, vereenvoudigt dit het Due Diligence proces aanzienlijk. In het andere geval kopen onafhankelijke ‘tractor owners’ restfracties op in de groeves, en dumpen deze dan in de yards of… bij de huishoudens zelf. Dit laatste mag je heel persoonlijk nemen: voor elk huisje dat in Budhpura te vinden is, liggen hopen steenafval die door vrouwen in oogverblindend kleurrijke sari’s met hamer en beitel worden gehakt tot het formaat en de dikte die voor onze Westerse tuinpaden, straten en pleinen wenselijk zijn. Wat in de huishoudens en de cobble yards wordt herwerkt tot een perfect eindproduct, wordt door exporteurs opgekocht en doorverkocht aan Europese kopers. Deze importeurs zorgen er als laatste voor dat de Kandla-plavuizen en kasseien uiteindelijk hun weg vinden naar onze kleinhandels, naar aanbestedende overheden, en als laatste stap naar de eindklant.

Tot zover de inleiding. Niks mis mee zult u denken. Tijd voor enkele details.

De uitdagingen

Het Arisa-rapport van 2005 maakte duidelijk dat er heel wat pijnlijke weerhaken aan onze mooie grijze en bruine kasseien vasthangen. Kinderarbeid bleek schering en inslag te zijn. Niet verwonderlijk, zo een gegeven ontstaat immers niet uit zichzelf maar is het gevolg van een ingewikkeld web gesponnen door het rag van armoede en door het niet nauwgezet naleven van de wetgeving. Om dit probleem beter te begrijpen moeten er eerst heel wat andere omstandigheden worden verduidelijkt. Want het één staat, leunt of valt met het andere.

  1. OH&S

Zandsteenontginning in risicolanden wordt geteisterd door arbeiders die uitvallen door longziekten. Waar deze vroeger werden afgeschilderd als TBC, weet men vandaag wel beter. Stoflong of silicose is de boosdoener bij heel wat zieke ‘miners’ en is verantwoordelijk voor een te hoog sterftecijfer op te vroege leeftijd. Het ontbreken van persoonlijke beschermingsmiddelen zoals o.a. mond- en neusmaskers, en het te weinig inzetten op ontginning door watergestuurde machines ligt hiervan aan de oorzaak.

  1. Sociale bescherming en verloning

Rajasthan is één van de armste deelstaten van India. Vele arbeiders in Budhpura zijn ongeschoold en daarmee ongeletterd. Bovendien bestaat een groot deel van de arbeiders uit ‘migrant workers’ of seizoenarbeiders. Zij behoren veelal tot de laagste gediscrimineerde bevolkingslaag, beter bekend als kasten. Deze mensen hebben nauwelijks tot geen kennis van de wettelijke sociale bescherming waarop ze recht hebben zoals bv. in het geval van ziekte of overlijden. Vrouwen die er alleen voor staan na het overlijden van hun echtgenoot, bevinden zich hierdoor financieel en sociaal in een zeer kwetsbare positie.

Doordat de orders vanuit Europa nogal onregelmatig verlopen (in functie van de lopende projecten), worden quasi alle werkers betaald per piece rate. Dit maakt dat hun inkomen afhankelijk is van het aantal stuks die ze hebben geproduceerd. Een logisch gevolg voor een alleenstaande moeder is dat zij haar kinderen aan het werk zet in de cobble industrie om in het levensonderhoud van het gezin te helpen voorzien.

3-Budhpura kent honderden zandsteengroeves waar de Kandla Grey en de Kandla Ochre worden ontgonnen

Daarenboven blijkt de ‘minimum wage’ in de fabrieken, groeves of cobble yards niet altijd te worden gerespecteerd, waardoor het verzamelde aantal roepies niet afdoend blijkt te zijn om in de kost van een basis levensbehoefte te kunnen voorzien. Hierdoor is het ook in ‘normale’ tweeoudergezinnen niet ongewoon dat kinderen meehelpen met het steenkappen.

Bovendien is het in India een gangbare praktijk dat arbeiders worden betaald d.m.v. een voorschot (van om en bij de drie maanden salaris), wat hen afhankelijk maakt van hun werkgever. Juridisch is het niet altijd mogelijk om dergelijke situaties als gedwongen arbeid, of erger, slavernij te kwalificeren, maar officieus betreedt men door deze praktijk een grijze zone waardoor arbeiders in schulden komen te staan bij hun werkgever. De meeste gezinnen blijken dan ook al 3 of 4 generaties lang te werken voor eenzelfde groeve-eigenaar. Deze voorziet de werkers van gammele optrekjes op de site waarin zij met hun gezin kunnen wonen. Dit is naar Indiase standaard een veel voorkomend gegeven, maar in het Westen totaal ondenkbaar. Kinderen komen al wonend in de groeve zelf heel vroeg in contact met het enige toekomstperspectief dat de regio biedt, of erven in het ergste geval de schulden van hun ouders in geval deze overlijden.

  1. Onderwijs

Publieke scholen scoren ondermaats qua infrastructuur en lesinhoud. Leraren zijn niet gemotiveerd, of komen niet opdagen. Het nut van naar school gaan, wordt dan snel omgevormd tot een bezigheid die nergens toe leidt en die beter kan vervangen worden door het enige dat de regio te bieden heeft: de kinderen inzetten als extra bron van inkomsten. Kortetermijndenken is typerend voor wie in armoede leeft.

16-Manish Singh, secretaris van de lokale ngo Manjari, levert samen met ARAVALI baanbrekend werk ter plaatse

Doordat gebrek aan educatie een generatie-overschrijdend probleem is, leeft het belang van onderwijs simpelweg niet in bepaalde gemeenschappen. Kinderen die aan het werk zijn: het wordt ‘als normaal’ aanzien, ook al verbiedt de Indiase wetgeving dit onder de 14 jaar (of in het geval van gevaarlijk of zwaar werk zoals de natuursteenindustrie, onder de 18 jaar). Want het probleem zit niet zozeer in een gebrek aan gefundeerde wetgeving, maar eerder in een lakse naleving en controle ervan.

  1. Algemene werkomstandigheden

Vers drinkwater, EHBO-set, afgescheiden (functionele) toiletten, werkzones in de schaduw, persoonlijke beschermingsmiddelen, werkzekerheid, ziekteverzekering, het ontvangen van een leefbaar loon, uitbetaling via bankoverschrijving i.p.v. cash, kennis van sociale rechten, enz. … het blijkt een lange wish-list waaraan niet of te weinig wordt voldaan. Ongeletterdheid, gebrek aan educatie en aan toekomstperspectief leiden eveneens tot een verwaarlozing van de eigen gezondheid, alcoholmisbruik, gebrek aan persoonlijke hygiëne, enz.

Is er wel licht aan het einde van de tunnel?

Bovenstaande opsomming vat slechts een fractie samen waar het Arisa-rapport het over had in 2005. Zoals gezegd zijn sindsdien talrijke organisaties en samenwerkingsverbanden aan de slag gegaan om inzicht te krijgen in de complexiteit van het probleem via uitgebreide studies en projecten ter plaatse. En die blijken moeizaam maar zeker hun vruchten af te werpen. ‘Customer satisfaction’ is immers een grote drijfveer voor vele lokale fabrieks-, yard- en groeve-eigenaren, en daarom zijn ze bereid te luisteren én te handelen naar de wish list van de kopers.

Een kentering is zeker aan de gang, maar er is nog veel werk te verrichten

De voorbije jaren werd vanuit koperszijde duidelijk op de alarmbel geduwd dat kinderarbeid in Europa een absolute ‘no go’ is. Sindsdien is het een fenomeen dat nauwelijks tot niet meer wordt waargenomen in de regio. Althans niet in de (betere) groeves, fabrieken en yards. Bij de ingang prijken sinds enkele jaren grote panelen met daarop in Hindi en Engels ‘Child Labour Free Zone’. Moeilijker is de controle bij de huishoudens zelf waar het vooral vrouwen zijn die het kapwerk thuis combineren met het huishouden en het oppassen op de kinderen.

Sommige yards leveren sinds enkele jaren extra inspanningen waardoor nu 3 van de grotere yards tot ‘model yard’ worden kunnen worden benoemd. In deze model yards is vers drinkwater aanwezig, gebruiken de vrouwen werkhandschoenen, werden er shelters gebouwd teneinde in een schaduwzone te kunnen werken, is een EHBO-kistje aanwezig, zijn er gescheiden toiletten voor mannen en vrouwen, en sommige model yards investeerden zelfs in de aanleg van een speeltuintje en crèche voor de vele jonge kinderen die meekomen met hun moeder.

Top down

Hoe banaal sommige zaken voor ons, Westerlingen, ook mogen klinken, de eerste stappen van succes worden gezet door het implementeren van kleinschalige aanpassingen ‘on the ground’. Ze betekenen voor de werknemers, gezinnen en kinderen ter plaatse vaak een groot verschil. Die verschillen zijn na jarenlange inspanning meet- en zichtbaar in zowel de bedrijven, het dorp, als de scholen in de regio. De gunstige resultaten zijn er gekomen doordat overheden, bedrijven en ngo’s in BE/NL en elders de krachten hebben gebundeld samen met ngo’s en bedrijven ter plaatse in Budhpura. Het is immers zowel een top down als een bottom up verhaal. We hebben het in het bijzonder over de financiële steun van de Nederlandse en Vlaamse overheid, de ngo Arisa, en bedrijven zoals Beltrami, Stoneasy.com en London Stone die deze projecten van bij het begin trekken en ondersteunen.

Bottom up

Al deze inspanningen zouden niet tot het huidige resultaat kunnen leiden zonder de samenwerking on the field met ARAVALI, een organisatie die een brug slaat tussen de Indiase overheid en organisaties ter plaatse zoals Manjari. Deze laatste heeft baanbrekend werk verricht door zich te nestelen in het hart van Budhpura, en zo het vertrouwen te winnen van de lokale bedrijven, de gezinnen en de kinderen. Door de gemeenschap te wijzen op hun rechten en hen cruciale zaken bij te brengen over gezondheid en veiligheid, staan ze vandaag sterker, worden ze mondiger, leren ze opkomen voor zichzelf en meedenken over veranderingen.

De 'miners' leven soms al 4 generaties met hun gezin in de groeve

Ziekteverzekeringen bleken een goede deuropener te zijn om het vertrouwen te winnen van de gemeenschap en bedrijven, alsook veelvuldig gelobby voor meer en betere leerkrachten in de regio werpt zijn vruchten af. Dit aantal is immers verdubbeld en 75% van de kinderen tussen 6 en 14 jaar gaat er vandaag naar school. Publieke scholen werden voorzien van toiletten en omdat de regio weinig alternatieve inkomstenbronnen biedt, werden naaiopleidingen voor meisjes en elektricien-opleidingen voor jongens uitgewerkt. Er wordt door de kinderen ook veelvuldig gebruik gemaakt van een lokale bibliotheek en recent werd een cricketveld aangelegd, omdat kinderen simpelweg kinderen moeten kunnen zijn.

Voorbeeldproject

Het succes van het lopende Child Labour Free Zone project lokt andere risicosectoren zoals de thee- en schoenenindustrie naar Budhpura. Het wordt bijna als een voorbeeldproject gezien ter inspiratie van hoe het anders kan wanneer lokale en internationale business, én de lokale gemeenschap gaan samenwerken. Want ook al is de motivatie om te investeren in een socialer beleid bij lokale handelaars in eerste instantie geldgewin, toch leidt dit op termijn tot een bewustzijnsverruiming waarbij men inziet dat het niet anders kan maar anders moet. Een kentering is dus zeker aan de gang, maar er is nog veel werk te verrichten. En dat is waar jij, als lezer van dit verhaal en als inkoper, handelaar, voorschrijver, verwerker of eindconsument letterlijk een steen kan verleggen.

Wat kan jij doen?

Willen we onze cultuur opdringen? Helemaal niet. Er is al globalisering en bijhorende eenheidsworst genoeg. Toch mag dit geen excuus zijn om de blik af te wenden van onze eigen verantwoordelijkheid, meer nog, van de verantwoordelijkheid jegens de OESO-richtlijnen inzake maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Overweeg of jouw partner wel de juiste partner is, enkel en alleen omdat hij goedkoper kan leveren.

Dit verhaal start bij het zien met eigen ogen. Dit wil zeggen dat je als inkoper niet enkel onderhandelt met je exporteur in Delhi of Jaipur, maar dat je afreist tot in de groeve, de fabriek of de cobble yard zelf, tot bij die vrouwen en mannen die jouw stenen kappen tot dat product wat jou succesvol maakt. Overleg met je supplier waarom een beter sociaal beleid en een ketentransparantie een voorwaarde is voor zaken doen. Jouw persoonlijke aanwezigheid én betrokkenheid wordt zonder twijfel ernstig genomen. Ga na wat er nu of morgen kan veranderd worden en zoek samen naar oplossingen. Handschoenen, stofmaskers, een hoger loon, ziekteverzekering en schoolgaande kinderen betekenen een wezenlijk verschil.

Overdenk of je bereid bent een meerprijs te betalen mits garantie van een hoger loon voor de werknemers. Overweeg of jouw partner wel de juiste partner is, enkel en alleen omdat hij goedkoper kan leveren. Denk na over hoe je jouw partners die wél investeren in een beter sociaal beleid, hiervoor kan belonen. Smeed samen een vertrouwensband en geef hen bv. garanties op een langdurige samenwerking. Laat hen zien dat je meent wat je zegt, dat je bereid bent mee te denken, maar dat je waar wenst voor je geld.

Niet enkel importeurs hebben hun verantwoordelijkheid te nemen, want dit verhaal richt zich tot élke schakel in de keten. Dus ook als kleinhandel, verwerker, aannemer, voorschrijver en zelfs eindconsument kan je je rol hierin spelen door aan te kopen bij een verdeler die transparant communiceert over zijn supply chain of door je aan te sluiten bij initiatieven die ijveren voor ketentransparantie zoals TruStone.

Gebundelde kracht

Uiteraard is dit een moeizame weg wanneer je alleen als individu wat op je borst gaat slaan. De voorbije jaren hebben bewezen dat gebundelde kracht tot effectieve veranderingen leidt. Maar die kracht kan en moet nog groter en sterker. Het project No Child Left Behind telde bij de start slechts 2 deelnemende bedrijven: Stoneasy.com en Beltrami. Deze werden later versterkt door London Stone. Nochtans werden er tot op heden dankzij de overheidssteun en de samenwerking met Arisa, ARAVALI en Manjari al heel wat mooie prestaties gerealiseerd. Laat dit een oproep zijn aan Westerse bedrijven om toe te treden en om dit project verder vooruit te helpen.

12-Varun Sharma, Programs Director bij de Indiase ngo ARAVALI, lobbyt tussen lokale ngo's in het werkveld, en de overheid

Uiteraard is ook de slaagkans van TruStone, het multistakeholderinitiatief tussen Vlaanderen en Nederland, maar zo sterk als zijn aantal actief participerende leden. Hoe meer leden een transparant zicht eisen op de keten waarvan ze deel uitmaken, hoe meer druk op fabrieken en groeves van waaruit wordt ontgonnen. Customer satisfaction, remember? Engageer je om je eigen Due Diligence uit te voeren, en laat de OESO-richtlijnen gelden. Wees bereid om samen met de eigenaren van groeven en fabrieken mee te werken richting een beter beleid.

TruStone richt zich tot zowel importerende als niet-importerende bedrijven, maar evenzeer tot aanbestedende overheden, en ja ook die hebben een groot aandeel in dit verhaal. Materiaalkeuzes op basis van het beste prijsvoorstel werken onethische praktijken in landen van herkomst simpelweg in de hand. Bovendien bezorgen onrealistische levertermijnen voor grote druk op de productie units. Hierdoor gaan exporters ‘shoppen’ wat zand in de ogen strooit van het due diligence proces. Vraag in bestekken naar het due diligence proces van de leverancier en naar zijn visie en plan van aanpak. Volgens Manjari is vragen naar certificaten en audits immers niet zozeer van belang, maar wel vragen naar bewijs waaruit blijkt dat de leverancier zich engageert in een proces die de situatie op de grond verbetert.

De vraag is…

Dit verhaal gaat vandaag over individuele successen en kleine winsten voor het collectief van de gemeenschap. Want ook al is in onze Westerse mindset ‘the sky is the limit’ en moet alles in een vingerknip worden geklaard, daar, in het hart van Budhpura, gaan wij als westerling generatie-overkoepelende gewoontes niet zomaar veranderen en worden we geconfronteerd met de traagheid van de daar geldende realiteit. Het is een realiteit die wij niet naar onze hand moeten zetten, want wij hebben de waarheid verre van in pacht. Maar we dienen ons wel bewust te zijn en de ogen te openen voor datgene wat we kunnen doen. Vanuit onze knowhow weten we dat kleine veranderingen grote verschillen kunnen maken en dat die verschillen er kunnen komen wanneer we lokaal grondwerk combineren met druk én engagement vanuit internationale inkoperszijde.

En ja, dit is een warme oproep naar jullie allen: importeurs, kleinhandels, voorschrijvers, verwerkers en aanbestedende overheden. We hebben elk onze rol te spelen in dit verhaal, hoe klein of groot ook. De vraag is: wat ga jij doen?

Meer info:

www.nochildleftbehind.co.uk | www.febenat.be | www.imvoconvenanten.nl/natuursteen of www.trustone.be | www.arisa.nl | www.stopchildlabour.org


Ook al bevinden we ons met z’n allen in stormachtige Corona-wateren, het deerde de kersverse tegelzetter Gerben Neirijnck niet om met zijn gloednieuwe sloep ongekende zeeën te bevaren. Temidden van onzekere economische tijden, volgde deze 25-jarige jongeman de roep van zijn hart en startte hij zijn eigen zelfstandige activiteit als tegelzetter op. Wij prijzen de moed van deze nieuweling en geven hem graag als eerste het woord in ‘Vers Bloed’: een kersverse rubriek waar we een nieuwe tegelzetter in de markt kort aan u voorstellen.

P: Vertel eens, hoe is Vloerwerken Neirijnck ontstaan?

“Ik startte mijn activiteit als zelfstandig tegelzetter op 1 april 2020, en ben vooral actief in regio Kortrijk en Waregem (B, West-Vlaanderen). Ik ben oorspronkelijk tuinaanlegger van opleiding (PTI Kortrijk). Het was al van toen ik nog op school zat dat ik het liefst bezig was met het aanleggen van paadjes en dergelijke. Na het afstuderen ging ik aan de slag bij Bouwwerken Lefebvre uit Bellegem. Daar leerde ik ook vloeren en metsen. Later mocht ik ook bij Greenstyle BVBA uit Gullegem aan mooie projecten meewerken.”

P: Opstarten in tijden van Corona, dat vraagt moed en durf!

“De beslissing om zelfstandig te beginnen lag uiteraard al langer vast, ik vind het tegelzetten immers een hele mooie stiel. Toen Corona uitbrak, heb ik even stress gehad om de start te wagen. Veel bedrijven waren immers gesloten en het was onzeker of ik wel aan de slag kon gaan. Gelukkig heb ik tot nu toe elke dag kunnen werken.”

P: Wat is jouw kernactiviteit?

“Ik plaats vloer- en wandtegels, en leg opritten en terrassen aan. Maar ook herstellingswerken en kleine metselwerken zoals brievenbussen of tuinmuurtjes neem ik voor mijn rekening. Ik werk het liefst met natuursteen en doe graag speciale projecten. De douche die ik heb bekleed bv. (zie foto), dat vond ik heel leuk werk. Ik zou graag eens een volledig project doen in de Romeinse stijl + exclusieve mozaïek. Het leggen van de vloer zelf vind ik het leukste onderdeel van de job. Het aanleggen van trappen vind ik het moeilijkst.

Ik ben leergierig en wil me blijvend bijscholen. Ik ben pas gestart dus alle informatie komt van pas. Doordat ik af en toe in onderaanneming samenwerk met Vloeren Sabbe en Bouwwerken Delbeke, kan ik bij hen terecht voor vragen. Naar die personen kijk ik op en van hen leer ik altijd bij.”

P: Met welke materialen werk jij het liefst? Waarom?

“Ik werk meestal met Rywalit van Technicel en ben hier zeer tevreden van. Ik volg de raad op van firma’s waar ik mijn materiaal/tegels inkoop of luister naar de aanbevelingen van andere vloerders.”

P: Tegelzetten behoort tot de knelpuntberoepen, hoe zou jij (jonge) collega’s aanmoedigen om in jouw voetsporen te treden?

“Het is enorm fijn om te zien welke werken je zelf allemaal gerealiseerd hebt en welke progressie je elke dag opnieuw maakt.”


Korte biografie

  • Geboren: 1 maart 1995
  • Broers/zussen: Eén oudere zus en een tweelingbroer. Beiden ook zelfstandig in de kinderverzorging.
  • Hobby’s/sport: Ik voetbal sinds ik 5 jaar oud was, het is me met de paplepel meegegeven. Ik speel minivoetbal bij WDP Rollegem en gewone voetbal bij KFC Marke. Daarnaast ga ik in het weekend graag uit eten of iets gaan drinken met vrienden en mijn vriendin.
  • Contactgegevens: info@vloerwerkenneirijnck.be en facebookpagina ‘Vloerwerken Neirijnck’

Ja, we schrijven geschiedenis. Zoveel is zeker. Landen snoeren mondiaal hun grenzen dicht, vliegtuigen blijven aan de grond genageld, bedrijven houden de deuren potdicht. Wat we met z’n allen meemaken, is een nooit eerder vertoond fenomeen. Onze primaire noden worden plots weer voelbaar en of je nu dun of dik bent, rijk of arm: Corona klopt aan bij ons allemaal en baant zich onverstoorbaar een weg langsheen alle uithoeken van onze planeet. Gezondheid is waar het om draait. Laat dit nu wel duidelijk wezen.

En samen met gezondheid komt solidariteit en verantwoorde burgerzin. Ja, ook jij en ik hebben hier een rol in te spelen, en wel deze:

  • Verzeker jezelf en je collega’s/medewerkers ervan dat jullie niet samen naar het werk of naar de werf rijden. Ook al wordt carpoolen in tijden van economische en fysieke gezondheid aanbevolen, Corona vormt een strikt na te leven uitzondering op de regel! Rijd dus apart, en kruip tijdens de middagpauze zeker niet samen achter het stuur om gezellig van je koffie te slurpen.
  • Als tegelzetter zijn er vast heel wat ‘wachtende’ klusjes die je kan verrichten zonder dat je daarbij de hulp nodig hebt van collega’s of externe partners: plinten zetten, siliconen spuiten, waterdichting plaatsen, vloeren opmeten, enz. Gebruik de tijd om je machinepark te reviseren, test nieuwe materialen en technieken uit, en ga op zoek naar kleinere taken waar je anders maar moeilijk tijd voor maakt.
  • Verplaats bouwwerven waar tegels in grootformaat dienen geplaatst te worden naar een latere datum en focus op de projecten die je helemaal alleen kan. Tegels tot 90×90 zijn in principe nog alleen op te tillen. Grotere formaten dienen door twee personen getild te worden, dus die projecten dien je nu echt naar een later tijdstip te verschuiven. Uitstel is geen afstel!
  • Vermijd het werken met twee personen in eenzelfde ruimte! Zijn jullie toch met meerdere personen aan het werk, tracht de werkzones dan te spreiden, werk zoveel mogelijk buiten en zorg voor voldoende frisse buitenlucht in de binnenruimtes. Uiteraard is een doorgedreven handhygiëne aan de orde. Het Covid-19 virus is immers omhuld door een olieachtig membraan dat oplost door zeep en water. Handen wassen is dus de boodschap!
  • Durf collega’s te wijzen op hun burgerplicht. Corona daagt ons uit om onze gezondheid en die van onze medemens voorop te stellen, dit in het belang van ons allemaal. Zie je collega’s die de opgelegde maatregelen nog steeds met de voeten treden? Durf dan rechtuit te spreken en zeg hen dat dit beter moet. De economie zal hen en jou dankbaar zijn.
  • Als tegelzetter of steenbewerker kan je ook het zorgpersoneel in ziekenhuizen en woonzorgcentra in je buurt een hart onder de riem steken door je stock aan FFP2 en FFP3 mondmaskers aan hen te bezorgen. Ziekenhuizen gebruiken dagelijks om en bij de 13.000 mondmaskers, dus ook die van jou in de kast zullen zij dankbaar in ontvangst nemen.

Fiscale hulp of advies nodig voor jouw bedrijf?

Niemand weet waar en wanneer dit verhaal zal stranden. Werk je met personeel, of maak je je zorgen om je vennootschap of zelfstandige zaak? Dan zet fiscaal adviesbureau Mon3aan alle overheidsmaatregelen op een rij die jouw bedrijf of personeel een duw in de rug kunnen geven.

Overige nuttige links:

  • Overzicht van de financiële steunmaatregelen voor bedrijven: klik hier
  • Overzicht ivm tijdelijke werkeloosheid: klik hier
  • Andere financiële maatregelen voor ondernemers: klik hier

Ook Polycaro neemt maatregelen, maar kijkt optimistisch vooruit

Ook als uitgever van uw vakblad is het momenteel roeien met de riemen die we hebben. Maar zelfs met enkele collega’s in tijdelijke werkeloosheid en wijzelf als uitgever die in wisselende shifts aanwezig zijn, garanderen wij  dezelfde professionele aanpak zoals u die reeds jaren van ons bent gewend. Want ook in woelige tijden als deze laten wij het niet na om de sector te voeden met informatie en communicatie die er toe doet. In het belang van u, van de sector, en van ons allemaal.

Dus draag zorg voor uzelf en uw personeel, en laten we elkaar eens welgemeend in de armen vliegen wanneer dit alles achter de rug is.

Dank voor uw blijvend vertrouwen in ons magazine en kennisplatform.

De Polycaro-redactie

info@polycaro.be
+32 50 250 170

Tyles – innovatieve ‘groothandel voor de toekomst’.

Wie vandaag op zoek gaat naar Cedexsa in de Pathoekeweg in Brugge, zal grote ogen trekken wanneer hij de parking van zijn vertrouwde keramische tegelgroothandel oprijdt. Sedert 1 januari 2020 pronkt immers de nieuwe naam TYLES op de gevel van het zwarte bedrijfsgebouw. De naamswijziging verloopt in een gefaseerd proces, waarvan de belevingsshowroom Vilvordit in januari 2019 de spits afbeet. Nu ook de naam Cedexsa uit de ether wordt gehaald, is het tijd om de merkstrategie achter de naam Tyles te ontfutselen. En die blijkt verrassend doordacht en innovatief. Een verhelderend gesprek met Paul, Guy en Fabienne Royaux over het consumentgerichte marketingconcept van hun ‘groothandel 4.0’.

Wat was de aanzet tot het invoeren van een naamswijziging?

Guy: “Zoals iedereen weet, zijn er heel wat uitdagingen in de markt. De consument en diens aankoopgedrag is drastisch veranderd, er zijn minder toonzaalbezoekers, er wordt meer info online opgezocht en er heerst een grote prijsdruk. De aanwezigheid van zogenaamde ‘prijsbrekers’ in de markt bespelen de consument via een waaier aan marketingtools, waardoor deze laatste niet langer het kaf van het koren kan scheiden. Daarbij betalen ze op het einde van de rit meestal meer dan oorspronkelijk gedacht.

Als groothandel hebben we op een innovatieve manier nagedacht over onze rol binnen dit verhaal, en hoe we onze retailklanten hierin zowel inventief als krachtig kunnen ondersteunen en ontzorgen. Door te gaan kijken bij andere takken binnen de bouwsector, maar ook in de auto- en elektronicasector, zagen we dat het traditionele concept van de groothandel daar al lange tijd heruitgevonden was. We leerden dat je als groothandel op grote schaal kan inzetten op doordachte en doorgedreven consumentenmarketing om de particuliere klant de weg te wijzen richting jouw dealers. En dat elke schakel in de keten daar beter van wordt.

Tyles

Echter, de aandacht trekken van de consument doe je met een naam die klinkt en die de lading dekt bij die doelgroep. Met Vilvordit of Cedexsa geraakten we daar niet mee weg. Tyles daarentegen is een naam die in beide landstalen snel wordt opgepikt en die onmiddellijk duidelijk maakt dat je er niét terecht kunt als je op zoek bent naar schoenen.

We hebben deze nieuwe aanpak heel lang en diepgaand voorbereid, en alles doorsproken met een aantal van onze klanten opdat we als groothandel een duidelijk beeld zouden krijgen van de situatie in onze sector. Dit laat ons toe om op de juiste snelheid onze strategie uit te rollen. Onze partner klanten zijn reeds op de hoogte van de veranderingen die nu gespreid in de tijd geïmplementeerd worden. Iedereen is enthousiast en ‘mee’ met het verhaal. Onze klanten maken daar integraal deel van uit want het ultieme doel van deze vernieuwde aanpak is het aantal kwalitatieve toonzaalbezoeken opkrikken. Als groothandel kunnen wij daar een belangrijke rol in spelen.”

Hoe zien jullie gespecialiseerde consumentenmarketing?

Fabienne: “We zitten in tijden van digitale revolutie waardoor de consument op een totaal andere manier aankoopt dan vroeger. Online research en showroombezoek worden constant met elkaar afgewisseld. Je moet de consument dus via beide kanalen kunnen bereiken, waarbij je in beide gevallen eenzelfde verhaal brengt dat elkaar aanvult. Wil je als dealer vandaag de uitdagingen het hoofd bieden, dan moet je volop inzetten op online aanwezigheid. Echter, daar kruipt veel tijd en geld in, en dat vraagt de nodige knowhow inzake moderne marketing. Individuele dealers hebben meestal onvoldoende middelen om het hoofd te bieden tegen de schaalgrootte van de prijsbrekers. Daardoor wordt de expertise van de vakman, de kwaliteit en het belang van goede plaatsing ondergewaardeerd. En dan praten we nog niet over de vele toegenomen mogelijkheden waar de consument amper van op de hoogte is.

Tyles is een toekomst gerichte groothandel die haar netwerk wil veilig stellen door hen te wapenen tegen de uitdagingen in de marktFabienne Royaux

Tyles wil haar klanten hierin voor een deel ontzorgen door die taak op zich te nemen. Want wil je de boodschap succesvol overbrengen op de consument, dan moet je op grote schaal gaan werken. Vanuit de groothandel hebben we een mogelijkheid om dit samen met onze klanten groots aan te pakken. Het succes van B2C-gerichte spelers in de markt laat zien dat het inzetten op een crossmediale marketingstrategie op nationaal niveau een weg is die resultaat oplevert. En die weg kunnen ook wij als groothandel inslaan. De nieuwe marketingstrategie die Tyles op zich gaat nemen, heeft tot doel om het juiste consumentenprofiel naar de toonzaal van onze dealers te leiden. Het winwin-principe vormt hierbij het fundament van deze strategie, want hoe meer kwalitatieve leads wij onze retailklanten kunnen bezorgen, hoe beter voor iedereen.”

Paul: “Een tegelgroothandel die inzet op consumentenmarketing ter versteviging van zijn dealernetwerk, dat is in België ongetwijfeld een nieuw gegeven. We noemen het graag ‘de groothandel die zichzelf heruitvindt’, maar eigenlijk klopt dat maar half. Want ook al is dat in ons land nog niet eerder vertoond, in andere regio’s en in andere sectoren is het reeds lange tijd een bestaand en succesvol gegeven. We hebben het warm water niet uitgevonden.”

Guy: “Kijk naar het autosalon. Ook daar zie je exact hetzelfde principe: de importeur en/of de fabrikant zetten in op nationale marketingcampagnes, verzamelen de hierdoor gegenereerde leads die ze vervolgens in functie van de regio verdelen onder hun dealers. Op Batibouw doen wij al twee jaar deze oefening, en dat werkt zeer goed.”

Een crossmediale marketingstrategie: wat verstaan jullie hieronder?

Fabienne: “Inspireren en informeren via contentmarketing: dit zal de rode draad vormen doorheen onze aanpak. We zullen dit doen door tal van media met elkaar te combineren: nationale en regionale printmagazines, radio, nationale beurzen, lokale events en uiteraard gaan we loeihard inzetten op digitale aanwezigheid. Ik denk aan blogs, pinterest, instagram, de website die een belangrijke update krijgt, alle nodige SEA (Search Engine Advertising), SEO (search engine optimization) en SMA (Social Media Advertising), enz. Samen onze klanten gaan we daar in moeten groeien en het stapsgewijs opbouwen. Zoiets poot je niet neer op één-twee-drie.”

Wat is de concrete boodschap die jullie vanuit Tyles op de consument gaan loslaten?

Fabienne: “Tyles zal de eindklant een sterk verhaal brengen waarbij we vier belangrijke waarden in het merk zullen gaan ‘laden’: kwaliteit, plaatsing door een vakman, voor elke stijl een passende tegel, en als laatste: altijd een verkooppunt in de buurt.

Met Tyles vinden wij dat er plaats is voor een alternatief verhaal in de tegelmarkt waarbij het vakmanschap en kwaliteit centraal staatPaul Royaux

Kwaliteit spreekt voor zich: wij werken bijna uitsluitend samen met topfabrikanten uit Italië en Spanje. Dankzij ons nationale dealernetwerk hebben wij overal een verkooppunt in de buurt. En de baseline van Tyles, ‘Tiles for all kinds of styles’, hebben we meer afgestemd op de doelgroep. Deze luidt nu: ‘My style, my tile.’ Dit klinkt iets directer en laat duidelijk weten dat Tyles voor elke stijl een passende tegel heeft.”

En wat met de plaatsing door een vakman?

Paul: “Met Tyles vinden wij dat er plaats is voor een alternatief verhaal in de tegelmarkt. Namelijk, het verhaal waarbij de vakman en het vakmanschap centraal staat. We zijn ervan overtuigd dat er een heel groot marktsegment is van particulieren die op zoek zijn naar professioneel geplaatste tegels. Dus niet enkel naar een tegel waarbij de doe-het-zelver er mee aan de slag gaat, maar naar het complete plaatje van a tot z. Als we kijken hoe die doelgroep via online marketing wordt benaderd, dan is dat tot op vandaag een compleet afwezig verhaal, met uitzondering misschien van enkele badkamerspecialisten. Vakmanschap en professionele plaatsing zullen dus een grote rol gaan spelen in onze communicatie.”

Tyles

Guy: “Tyles zal haar naam en haar groothandelsnetwerk inzetten om de kleinhandel en professionele tegelzetter met toonzaal, online aanwezigheid en zichtbaarheid te bieden op een professioneel marketingplatform. Dit doen we door nationale marketing te voeren ter ondersteuning van onze totale keten en met een gemeenschappelijk belang. Tyles wordt hierdoor een ‘groothandel 4.0’ zeg maar. Een moderne ‘groothandel van de toekomst’ die samen met zijn netwerk aangepast is aan de evoluties in de markt.”

Kunnen jullie als groothandel een rol spelen in de heersende prijsdruk?

Fabienne: “Zeker. Voor de consument is het moeilijk onderscheid maken tussen het kwaliteitsverschil binnen het grote aanbod aan keramische tegels in de markt. Waarom de ene tegel dubbel zo duur is dan de andere terwijl ze allebei grijs zijn, dat gegeven wordt te weinig benadrukt en al helemaal niet online. Nochtans heeft elke prijs heeft zijn uitleg. Wij kunnen hierin een rol spelen door de meerwaarde van een kwaliteitsvolle tegel beter te duiden.”

Tyles Zellik en Tyles Brugge: één geheel?

Paul: “Tyles in Zellik is de belevingsshowroom die aanvullend werkt op het complete concept waar ‘tegelgroothandel Tyles’ voor staat. Immers, niet iedere kleinhandel kan elke collectie tonen in zijn of haar toonzaal, en al helemaal niet als het gaat over de superlarge tegels. Particuliere klanten met speciale noden of zeer exclusieve toepassingen die de totaliteit van het gamma nog beter willen overzien, worden door onze dealers naar Zellik doorverwezen. Daar kunnen ze rekenen op een zeer persoonlijke benadering waar ze al onze collecties van dichtbij kunnen bekijken en vergelijken. Tyles Zellik kan je dus zien als de flagship ondersteuning voor de retail vanuit de groothandel Tyles.

Het doortrekken van de naamswijziging van zowel Vilvordit als Cedexsa naar Tyles zal dus voor iedereen een duidelijker verhaal brengen. Met die merknaam zal het marketingverhaal ons sterk in de markt zetten. Maar we blijven een tegelgroothandel met onze sterke eigen internationale en nationale logistiek, een grote stock en maatwerk. Daarbovenop komen we nu naar buiten als ‘de groothandel samen met zijn netwerk’.


Foto’s: Tyles

Dat natuursteen meer doelen dient dan enkel het aankleden van vloeren, wanden of gevels, bewijzen deze zes topontwerpers van Belgische bodem. Met hun subtiele creaties zetten ze het veelzijdige karakter van natuursteen tijdloos in de kijker.

Polycaro verlaat al eens graag de platgetreden paden, daarom verdienen deze zes pareltjes een ereplaats in deze eindejaareditie. Inspiratie voor een stijlvol geschenk misschien?

1/ Lunair – Filip Janssens

Lunair is een uniek lichtobject gemaakt van gerecycleerd materiaal uit reststromen van essenhout of natuursteen. De staande muurlamp in koraalrode travertijn geeft een zacht indirect licht en zet door het ontwerp de schoonheid van de imperfecties van afvalmateriaal in de kijker. Ondertussen hebben de objecten hun weg gevonden naar de Londense galerie Mint en ontwikkelde Filip Janssens tevens een kleinere hangversie in Carrara marmer.

Lunair is een Henry van de Velde Award Winner 2020 en kandidaat om de Henry van de Velde Public Gold Awards te winnen (bekendmaking 22 januari 2020 in BOZAR).

Materiaal:

  • Staande muurlamp: Travertino Rosso Coral in samenwerking met Van Den Weghe
  • Hangversie: Carrara marmer in samenwerking met Van Den Weghe

Meer informatie vind je op www.filipjanssens.be

lunair

2/ ℗ PAARL Handmade Handbags

Modeontwerpster Pearl-Lisa De Buck ontwerpt en vervaardigt eigenhandig unieke kalfslederen handtassen, afgewerkt met een flinterdun plaatje marmer. Dit werd gemonteerd op aluminium en gecreëerd door Potier Stone.

Afgebeelde handtassen:

  • Prisma (geel/groen)
  • Papillio Clutch (de iets kleinere versie)

De unieke handtassen zijn enkel (op aanvraag) te koop in de boetiek en atelier van maakster Pearl De Buck: www.paarl.be

paarl handbags

3/ Japanese bench – Atelier Alexandre Lowie en Lenz Vermeulen

Een architecturaal stuk tijdloos design dat Japanse invloeden uit de jaren ’60 evoceert, maar ook het universum van Charlotte Perriand laat doorschemeren. Deze driezit is met de hand vervaardigd uit nobel eikenhout en Italiaanse leisteen; een sober ontwerp dat ruimte biedt aan puur vakmanschap. Het zijn de details die dit bijzondere ontwerp zijn finesse verlenen: de zacht hellende hoek van de ruggensteun, de zorgvuldig afgeronde latten en de voet uit één stuk die onderaan een delicate geometrische uitsparing kreeg. Het resultaat is een tijdloze pièce de résistance die lijkt te zweven in de ruimte, compromisloos en verfijnd.

Materialen

  • Eik, afgewerkt met gekookte lijnolie
  • Italiaanse leisteen
  • Kussens met afneembare hoes in wollen meubelstof van Brüder

De zitbank ‘Japanese Bench’ is verkrijgbaar via Atelier Alexandre Lowie: www.alexandrelowie.be

alexandre lowie japanese bench

4/ Gemini

Exclusieve parelarmbanden voor de modebewuste man

Het Belgische Gemini is opgericht in 2013 en groeide ondertussen uit tot één van de snelst groeiende sociale business-projecten in België. Gemini vervaardigt hoge kwaliteitsarmbanden met natuurstenen parels, specifiek gericht op de modebewuste man.

Recent zette zaakvoerder Arne Schelkens ook Gemini Exclusive in de markt: exclusieve parelarmbanden vervaardigd uit vijf kostbare en zeldzame steensoorten, afkomstig van Madagascar tot Myanmar of Arizona.

Iedere armband is uniek en wordt met uiterste zorg samengesteld in drie Belgische sociale ateliers.

In 2018 werd Gemini officieel het label ‘Handmade in Belgium’ opgespeld door Unizo. Iets waar dit Lintse bedrijf bijzonder trots op is.

Gemini Bracelets zijn te koop via uw juwelier of online via www.gemini-bracelets.com.

gemini armbanden

5/ InHale – Ben Storms

InHale is een monumentale salontafel, vervaardigd uit een enorm stuk marmer dat ‘drijft’ op een opgeblazen metalen kussen van lucht. Ontwerper Ben Storms vindt dat gewicht relatief is. Met InHale lijkt het dan ook alsof hij de zwaartekracht tart.

Elk stuk is uniek en kan op maat en in functie van persoonlijke voorkeuren worden vervaardigd.

Materialen:

  • Tafeloppervlak: verkrijgbaar in de Belgische marmers Noir de Mazy, Rouge Royal, Gris des Ardennes, St. Anne de Belgique, en de Franse marmer Grand Antique.
  • Kussens: in hoogglans gepolijst roestvast staal of koper
  • Lucht

Atelier Ben Storms: www.benstorms.be

Inhale Ben Storms

6/ UKIYO van NIYONA

De laatste inspiratie zochten we bij Nina Bodenhorst en Jonathan Wieme van Fine leather atelier & Design Studio ‘NIYONA’. Deze onafhankelijke studio is gespecialiseerd in het ontwerpen en produceren van hoogwaardige lederwaren waarbij een geduchte expertise wordt gecombineerd met een voorliefde voor het ongewone. De objectenverzameling “UKIYO” is zowel decoratief als functioneel en bevat 4 families van elk 3 conische afmetingen en vormen: spiegels, kandelaars, dienbladen en koepels.

Voor het materiaal van deze collectie werd gekozen voor volnerfleder, plantaardig gelooid rund- of frans geitenleer en een voering in fluweelleer. Dit werd subtiel gecombineerd met handgemaakte natuurlijke messingaccenten en traditionele Romeinse travertijn of Noir Saint Laurent marmer van Eggermont uit Deinze.

www.niyona.be

ukiyo

“Indiase kinderhandjes hakken Vlaamse kinderkopjes.” Met deze undercoverreportage van De Standaard werd de natuursteensector in ons land het vuur aan de schenen gelegd in 2015. De aanblik op de heraanleg van de Gentse binnenstad zou voor schepen Filip Watteeuw nooit meer hetzelfde zijn. Ook al waren sommige Belgische en Nederlandse natuursteenimporteurs toen reeds lid van initiatieven die de humane wantoestanden in de productielanden aan de kaak stelden, toch bleek de reportage een startschot te zijn voor de sector om niet langer passief toe te kijken.

IMVO Initiatief TruStone zag na veelvuldig overleg het daglicht in 2019 en wil overheden en lokale besturen, bedrijven, ngo’s, vakbonden, voorschrijvers en consumenten aansporen om de krachten te bundelen, de keten bloot te leggen en verantwoordelijkheid op te nemen voor betere arbeids- en leefomstandigheden.

Polycaro had een vurig Ronde Tafel-gesprek met enkele zeer gedreven stakeholders aan tafel:

Nog maar het begin

‘Duurzame natuursteen’. Het is een woord dat de voorbije jaren veelvuldig over de lippen ging en dat sinds 2019 duchtig in de oren blijft weergalmen van menig natuursteenhandelaar of -verwerker. “En dit is nog maar het begin”, zegt Julien Van Hollebeke, ondervoorzitter van Febenat (de Benelux Federatie van Natuursteenhandelaars), en CEO van natuursteengroothandel Stone Consulting. “Initiatief TruStone is pas op 1 oktober 2019 officieel van start gegaan, en de weg is nog lang. Maar TruStone zal een begrip in de markt worden, een kwaliteitslabel waarmee Nederlandse en Vlaamse bedrijven die lid zijn van TruStone kunnen bewijzen dat zij ernstige inspanningen leveren om opgelegde sociale en ethische codes te doen respecteren.”

En dat is exact waar het schoentje al decennialang hapert. De problematiek is veelzijdig en beperkt zich niet tot één land of regio. Samengevat komt het erop neer dat natuursteen die ontgonnen en verwerkt wordt in de zogenaamde ‘risicolanden’ -we hebben het vooral over bepaalde gebieden in India, China, Vietnam, Afrika en Latijns-Amerika- vaak omhuld is door een duistere sluier van mensonwaardigheid. Slechte arbeidsomstandigheden en rechtenschendingen, moderne slavernij en kinderarbeid weergalmen door de wandelgangen van diverse betrokken ngo’s zoals o.a. Arisa (de vroegere LIW – Landelijke India Werkgroep), Stop Child Labour en WSM (vroeger gekend als Wereldsolidariteit – Solidarité Mondiale).

Ketentransparantie, risicoanalyse en verbeterplannen

WSM is een Belgische ngo en verdedigt het fundamentele recht op waardig werk en sociale bescherming van de mens, en zet beleidsmakers en bedrijven onder druk om gelijkheid en sociale rechtvaardigheid wereldwijd centraal te stellen in de economie.

Koen Detavernier, beleidsmedewerker bij WSM, vat het als volgt samen: “Wil je grip krijgen op de lokale problematiek, dan is de eerste stap het in kaart brengen van de landen, en diens regio’s of groevegebieden waar de ethische codes geschonden worden. Over welk materiaal gaat het, waar komt het vandaan en waar schuilen er risico’s op bv. kinderarbeid. Dat laatste zien we vaak terug wanneer de niet bruikbare ontgonnen brokken steenpuin worden gedumpt voor de deuren van kleine dorpjes. Dat ‘afval’ moet verwerkt en verkapt worden tot bruikbare steentjes, onze zogenaamde kasseisteen of kinderkopjes, niet zelden gekapt door kinderhandjes. Uiteraard is de lokale problematiek niet enkel gericht op kinderarbeid, maar zijn er tal van aspecten die in kaart worden gebracht: veiligheid, gezondheid, huisvesting, sociale zekerheid, arbeidscontracten, vakbonden, ‘gedwongen’ arbeid, enz.”

“Tweede stap is: wat kunnen we eraan doen? Als bedrijf alleen waarschijnlijk niet veel. Maar wat kunnen we samen doen? Dat is waar het over gaat. Als we het over kinderarbeid hebben, dan is een belangrijk aspect vaak het onderwijs. Als het onderwijssysteem faalt, waarom zou je je kind dan naar school sturen? Maar ook: hoeveel worden die mensen daar betaald? Als vader en moeder genoeg verdienen, waarom zou je dan je kind laten werken door ze stenen te laten kappen? Dan hebben we het nog niet eens over het kastensysteem gehad in bv. India. Ben je geboren in de laagste kaste, dan zijn je kansen en toekomstperspectieven bijzonder klein. Vrouwen staan er in India ook vaak alleen voor. Vroegtijdige sterfte van mannelijke groevewerkers en steenkappers door stoflong (silicose) is daar schering en inslag. Zonder de financiële bijdrage van de kinderen, redden die moeders het vaak niet. De problematiek is complex, maar het Initiatief TruStone is door Vlaanderen en Nederland in het leven geroep om het stapsgewijs en samen aan te pakken, teneinde verandering te kunnen realiseren.”

“Dat begint bij het in kaart brengen, de risico’s detecteren en jaarlijks een actieplan opstellen, uitvoeren, evalueren en communiceren door en naar alle betrokken stakeholders. Want dat is waar TruStone voor staat: een mulitstakeholderinitiatief waar iedereen mee aan boord stapt. De enige manier om vooruit te geraken is door de krachten van bedrijven, overheden, vakbonden en ngo’s te bundelen tot één stem.”

Wat houdt het TruStone label in voor de bedrijven die zich engageren?

Julien Van Hollebeke: “Als je lid wordt van TruStone, dan engageer je je om je volledige keten bloot te geven en maak je duidelijk dat de steen die je verkoopt afkomstig is uit een groeve die handelt volgens de vooropgestelde ethische codes zoals vastgelegd in de internationale richtlijnen en verplichtingen van de Verenigde Naties voor Bedrijfsleven en Mensenrechten, de Richtlijnen voor Multinationale Ondernemingen van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), en de fundamentele arbeidsnormen van de International Labour Organization (ILO).

Wil je je natuursteenhandel dus lid maken van TruStone en je bedrijf profileren als een bewuste onderneming die enkel ethisch verantwoord en ‘child labour free’ materiaal verkoopt? Dan zal jij moeten kunnen aantonen dat je het materiaal afkomstig uit risicogebieden aankoopt bij een groothandel die zijn keten heeft blootgelegd. Dit doe je door naar zijn due diligence te vragen. Kan je met 100% zekerheid zeggen dat jouw leverancier de waarheid spreekt? Misschien niet, tenzij je zelf zijn keten bloot legt. Maar op zijn minst heb je inspanning gedaan, en daarover gaat het. Hoe luider en met hoe meer mensen je hetzelfde roept, hoe verder het zal echoën. Dat zal weerklinken bij particulieren en overheden, en bij de producenten in de landen van oorsprong.”

Anouk Matthys, geoloog bij de Brachot-Hermant Group, vult aan: “Of je je nu engageert als lokaal bestuur dat enkel aankoopt bij bedrijven die TruStone gebonden zijn, of als architect die natuursteen met het TruStone-label voorschrijft aan de particulier, of als tegelzetter of keukenbouwer die TruStone-natuursteen inkoopt bij een Belgische groothandel om te verwerken: iedereen die met natuursteen te maken heeft kan lid worden van TruStone. Het label verzekert je dat de nodige inspanningen werden genomen om na te gaan of de aangekochte materialen op een verantwoorde manier ontgonnen, verwerkt en verkocht zijn, en dat je bereid bent volledige transparantie te geven over je keten.”

Koen Detavernier verduidelijkt: “De engagementen die een bedrijf moet aangaan, zijn afhankelijk van de plek in de keten die je inneemt. Als je bv. enkel importeert in België via andere importeurs, dan moet je zelf niet meer nagaan hoe het daar in India aan de basis gesteld is. Dat zal de taak zijn van de importeur die daar ter plaatse aankoopt. Het engagement dat je dan aangaat, is dat je aankoopt bij mensen die TruStone gebonden zijn en dus niet meer elders gaat inkopen. Kort samengevat gaat TruStone om de inspanningen die bedrijven doen om voor hun keten te zorgen, daar verantwoordelijkheid in te nemen en er stapsgewijs vooruitgang in te boeken. Los van de garantie, is dat de voorwaarde, dat je inspanningen levert en dat je die inspanningen jaar na jaar opdrijft. Eigenlijk komt TruStone dus neer op een inspanningsverbintenis die je aangaat.”

Garantie op strikte geheimhouding

Julien Van Hollebeke: “Ik ben zelf al jaren actief als importeur en fabrikant en maak graag een belangrijke kanttekening voor iedereen die even slikt bij het idee dat zijn hele keten wordt bloot gelegd. Sommige grote internationale bedrijven zijn immers al generaties lang actief in het verhandelen van natuursteen wereldwijd. Die staan niet te springen om de beginschakels en hun kwaliteitsvolle bronnen, waar ze zo hard voor gewerkt hebben, open en bloot prijs te geven. Een voorwaarde in het transparant maken van je keten houdt dan ook in dat de SER (Sociaal Economische Raad) die het kloppende en administratieve hart is van TruStone, strikte geheimhouding garandeert over de verkregen handelsinformatie.”

No pain, no gain

Anouk Matthys: “Bedrijven die zich hebben aangesloten bij TruStone maar die zich niet engageren om hun keten bloot te leggen en dus geen daadwerkelijke interesse hebben om de levens- en arbeidsomstandigheden op de plaats van productie te helpen verbeteren, die zullen het label weer ontnomen worden. Bram Callewier, oprichter van Stoneasy.com en één van de grondleggers en voortrekkers van het Initiatief, vat het goed samen: “TruStone is een vrijwillige deelname maar het is niet vrijblijvend.”

Sterk label

Erik Van Eynde (Maris Natuursteen): “TruStone staat vandaag in haar beginschoenen, maar de intentie is om uit te groeien tot een heel sterk label waarvoor de eindklant bewust wil kiezen. Dit creëer je enkel en alleen doordat iedereen die met natuursteen te maken heeft aan hetzelfde touw trekt en met de neuzen die in dezelfde richting wijst. Hou je van natuursteen, neem dan verdorie je verantwoordelijkheid op! In Duitsland bijvoorbeeld helpt de organisatie XertifiX de keten bloot te leggen van bedrijven die hun engagement zijn aangegaan. Zij onderwerpen groeves en fabrieken aan audits volgens de richtlijnen van OESO, ILO en de UN. Daar hebben ze trouwens beslist om een gelijkaardig initiatief maar dan voor de textielsector, hand in hand te laten gaan met certificering voor de beste resultaten.”

Julien Van Hollebeke: “Ook WinWin in Zwitserland bewijst ons dat het kan. Je geraakt daar niet meer aan de bak als je geen WinWin stenen verkoopt. Kijken we naar TFT, het Engelse Responsible Stone Program van The Forest Trust, dan weten ze in de landen van oorsprong heel goed waarover het gaat. In België hebben we vanuit Febenat nagedacht over wat wij als bedrijven concreet kunnen doen. Het artikel in De Standaard heeft dat in gang gezet, maar eigenlijk waren we daar al veel langer mee bezig. TruStone is sinds 1 oktober officieel van start gegaan en verenigt Vlaanderen en Nederland waardoor we sterker staan dan ooit tevoren. Het is aan ons om overheden en particulieren bewust te maken. Als wij als importeurs in de betreffende risicolanden gezamenlijk op dezelfde nagel blijven timmeren en gebundeld roepen dat we nog uitsluitend aankopen bij leveranciers die beantwoorden aan onze ethische codes, dan denk ik dat we verandering kunnen initiëren. Tien jaar terug stond je daar als bedrijf alleen maar wat te prediken, en was het resultaat dat de leverancier niet meer aan jou wou verkopen. Vandaag keren we gezamenlijk het tij. Als iedereen dezelfde eisen stelt, kunnen ze niet anders meer dan zich aan te passen.”

India is België niet

Julien vervolgt: “Dat zoiets niet in één-twee-drie opgelost is, is een feit. De manier waarop men bijvoorbeeld in India leeft, is in geen enkel opzicht te vergelijken met hoe ons leven in het Westen eraan toe gaat. Bram Callewier van Stoneasy.com levert al jarenlang financiële inspanningen om de leefomstandigheden in India te verbeteren. Zijn er verbeteringen? Jazeker. Maar zijn ze ook al tegen de muur gelopen met hun inspanningen? Absoluut. Kinderen weghouden uit steengroeves en ze achter de schoolbanken krijgen is niet altijd wat het lijkt. Want ga je ter plaatse het schooltje bezoeken, dan is er les, maar draai je je rug, dan is de kans groot dat het schooltje dicht is. Dat is zoals mijn eigen verhaal waar we veiligheidsschoenen hadden uitgedeeld aan de medewerkers in de groeven die op teenslippers werkten. De dag nadien vonden we ze te koop aangeboden op de lokale markt. Wij kunnen ons dat met onze westerse mindset niet voorstellen hoe het is om in armoede te leven. Dan geldt elke cent, en die wil je liefst op een zo kort mogelijke tijdspanne verdienen. Ik daag iedereen uit die vanuit zijn luie zetel over deze topic wil discussiëren, om eerst eens ter plaatse te gaan kijken hoe het er aan toe gaat.”

TruStone brengt ‘verplichtingen’ met zich mee. Kunnen bedrijven die niet omzeilen door alternatieven aan te kopen in Europa?

Erik Van Eynde: “Zijn er waardige alternatieven te vinden dichter bij huis? Waarschijnlijk wel. Op vlak van duurzaamheid is een kortere leverafstand trouwens goed meegenomen. Maar ook Italië verkoopt jou ongetwijfeld Indiase graniet. Ook zij zullen aan de TruStone voorwaarden moeten voldoen als ze aan jou als TruStone-lid natuursteen willen verkopen. Bovendien helpt het de lokale sociale situatie in de risicolanden geen millimeter vooruit door je aankoopstrategie te verhuizen van India naar bijvoorbeeld een Europees land. De basis van die problematiek is armoede, en die bestrijd je niet door te stoppen met handel drijven. Het is door er te blijven kopen maar je plicht op te nemen dat je iets aan de lokale arbeidsomstandigheden kan en wil veranderen, hoe klein je ook bent, en door er je tanden in te zetten, dat er mogelijkheid is tot effectieve verandering. Globale aanpak en gezamenlijk streven naar hetzelfde doel: dat is waar het om gaat.”

De rol van overheden en lokale besturen

Als belangrijke afnemer van bv. Indiaas graniet, basalt of zandsteen, vragen we ons af welke rol de overheid kan spelen in deze problematiek. En die blijkt unaniem groter te zijn dan wat lokale besturen waarschijnlijk verwachten.

Henri Vanderlinden, zaakvoerder van natuursteenbedrijf Vanderlinden-Holemans, Nationaal voorzitter van de natuursteenbewerkers in België en van het Technisch Comité ‘Steen en Marmer’ van het WTCB: “Ik ben Schepen van Openbare Werken geweest in Hoeilaart, dus ik weet hoe openbare aanbestedingen verlopen. De druk die ons wordt opgelegd is soms heel erg groot. Aannemers geven een aanbod onder de prijs, en zoeken pas na het binnenhalen van de opdracht naar de leveranciers en plaatsers die het voor die prijs kunnen doen.”

Financiële ondersteuning en opname in lastenboeken

Koen Detavernier pikt daarop gretig in: “De totaalprijs die een overheid bereid is om te betalen voor een product, speelt inderdaad een rol bij het begin van de productieketen. Willen we nagaan wat onze overheid kan doen, dan is dat voor ons als ngo zeer duidelijk.

Ten eerste: initiatieven zoals TruStone actief ondersteunen. In geval van TruStone is de Vlaamse en de Nederlandse overheid mee ingestapt en werd het Initiatief op 10 mei 2019 ondertekend door zowel voormalig minister-president Geert Bourgeois, en voor Nederland op 13 mei 2019 door Sigrid Kaag, Nederlands Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Structurele geldelijke ondersteuning vanuit de overheid is van cruciaal belang voor de slaagkans van een dergelijk initiatief. Je lost het immers niet op in een paar jaar tijd, dus de blijvende financiering over een lange tijdspanne is van groot belang.

Ten tweede: systematische vermelding van TruStone in het lastenboek. Vanuit WSM vinden wij immers dat overheden en lokale besturen een voorbeeldfunctie hebben. Ze zouden standaard in hun lastenboeken moeten opnemen dat leveranciers verplicht moeten kunnen aantonen dat zij zorg dragen voor hun keten -de zogenaamde ‘ketenzorg’ of ‘Human Rights Due Diligence’-, en dit conform de normen van de OESO zoals TruStone of andere. Want ook bedrijven die geen lid willen worden van TruStone en die de gevraagde transparantie op hun eentje kunnen meegeven, moeten, gezien de Europese concurrentieregels, in aanmerking kunnen komen. Of dit überhaupt mogelijk is, daar heb ik mijn twijfels over want in TruStone is een pak ondersteuning voor bedrijven voorzien zoals een collectieve Due Diligence voor een aantal gebieden, een webtool die ontwikkeld wordt en die het redelijk eenvoudig zou moeten maken om dat in te vullen als verwerker of leverancier.

Kwaliteitsnormen worden wel opgenomen in lastenboeken, maar de inspanningen die een bedrijf levert om bij de productie na te gaan wat er wel of niet wordt nageleefd inzake human rights, is nog niet standaard ingeburgerd. Dat moet veranderen. Hierdoor ontstaat bovendien een oneerlijke concurrentiestrijd tussen bedrijven die wel inspanningen leveren en daar dus ook financieel de kosten voor dragen, en bedrijven die er niet van wakker liggen en er met de buit vandoor gaan”, aldus Detavernier.

Haalbare levertermijnen

Anouk Matthys: “Overheden hebben bovendien een grote taak in het naleven en eisen van realistische levertermijnen. Goochelen met krappe deadlines wordt te vaak gedaan, maar dit werkt ontegensprekelijk het probleem in de landen van oorsprong extra in de hand.”

Detavernier: “Inderdaad. Wordt er een grote bestelling geplaatst die op een te korte termijn moet geleverd worden door de betreffende leverancier, dan krijgt die te maken met teveel werk voor te weinig mankracht. Ten eerste zijn het vaak de ‘tijdelijke’ arbeiders die de gevolgen dragen inzake schending van fundamentele mensenrechten en waardige arbeidsomstandigheden. Ten tweede gaan Indiase leveranciers in geval van een beperkte productiecapaciteit elders gaan ‘shoppen’. Hierdoor verdwijnt de transparantie op de oorsprong van je materiaal en ook al ben je dan een bedrijf met zorg en aandacht voor zijn keten, dan heb je er het raden naar waar jouw materiaal écht vandaan komt.”

Samengevat

“Intitiatieven zijn goed. Maar los van het TruStone Initiatief zou naar mijn mening elk bedrijf verplicht moeten zijn om die ketenzorg toe te passen. Bij wet voorgelegd. Of vanuit de Europese Unie, dat zou ideaal zijn”, zo besluit Koen Detavernier.

Meer info over TruStone via:

www.imvoconvenanten.nl/nl/natuursteen
isabel@febenat.be
initiatieftrustone@ser.nl


Clausules voor aanbestedende overheden

De verschillende partijen binnen dit multistakeholderinitiatief nemen ieder een aantal taken op zich. Zo wordt er van natuursteenbedrijven (producenten en importeurs) verwacht dat ze due diligence toepassen om de sociale risico’s in hun toeleveringsketen te analyseren en vervolgens te beperken. Van de aanbestedende overheden wordt verwacht dat ze het due diligence proces als voorwaarde opleggen binnen hun overheidsopdrachten waar natuursteen deel van uitmaakt, en toezien op de toepassing ervan.

Op de website van de Vlaamse Overheid vind je standaard clausules terug die je als aanbestedende overheid in je aanbestedingen kan opnemen: www.overheid.vlaanderen.be/natuursteen.

Overheden die aangesloten zijn bij het TruStone initiatief kunnen voor ondersteuning bij de controle van de due diligence verplichtingen van de aangesloten bedrijven, terecht bij het secretariaat van het TruStone initiatief via InitiatiefTruStone@ser.nl of tel: +31 (0)70 3499 545.


Foto’s: Lies Paelinck/Maris Natuursteen

“TruStone is een mulitstakeholderinitiatief waar iedereen mee aan boord stapt en waarvoor je een inspanningsverbintenis aangaat.” – Koen Detavernier

“Hoe luider en met hoe meer mensen je hetzelfde roept, hoe verder het zal echoën. Dat zal weerklinken bij particulieren en overheden, en bij producenten in de landen van oorsprong.” – Julien Vanhollebeke

“TruStone is een vrijwillige deelname maar het is niet vrijblijvend.” – Bram Callewier

“Tien jaar terug stond je daar als bedrijf alleen maar wat te prediken, en was het resultaat dat de leverancier niet meer aan jou wou verkopen. Vandaag keren we gezamenlijk het tij.” – Julien Vanhollebeke

“Een voorwaarde in het transparant maken van je keten houdt in dat de SER strikte geheimhouding garandeert over de verkregen handelsinformatie.” – Julien Vanhollebeke

“Overheden moeten hun voorbeeldfunctie opnemen: ketenzorg toepassen, daar moet expliciet naar gevraagd worden vanuit de aanbesteding en in het bestek.” – Koen Detavernier

Op donderdag 17 oktober van 9u30 tot 12u00 organiseert Polycaro in samenwerking met sectorfederatie Febenat een Ronde Tafel gesprek over ‘Eerlijke Natuursteen’. Locatie is Gent, in de Pink Marble Room van Kunstencentrum Zebrastraat. Na afloop krijgt u een gratis, lichte lunch aangeboden.

Waarom dit panelgesprek?

Het onderwerp ‘Eerlijke Natuursteen’ is ‘hot news’. Aan de mooie natuursteen die in ons land wordt geïmporteerd, verwerkt en geplaatst, kleeft immers vaak een vage, soms onwetende of verdoken sluier van menselijk leed. We hebben het over natuursteenontginning uit risicolanden waar men niet zo snel wakker ligt van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen en waar kinderarbeid, veiligheid, gezondheid en ecologie begrippen zijn die niet thuishoren in de prioriteitenlijst van de producent. De nationale media gaf hier in het verleden al ruchtbaarheid aan, niet altijd ten voordele van de sector.

Mede met de recente ondertekening van het Initiatief TruStone, en omdat het onze taak is als vakblad om de sector te ondersteunen in het uitdragen van haar boodschap en onze lezers te voorzien van heldere informatie, nodigen wij u uit om deel te nemen aan een Open Panelgesprek omtrent het onderwerp ‘Eerlijke Natuursteen’.

De bedoeling van deze ‘Ronde Tafel’ is dat diverse partijen zoals importeurs en groothandels van natuursteen, ngo’s, sectorfederaties, voorschrijvers, natuursteenbewerkers, de overheid,… een open en duidend gesprek aangaan dat resulteert in een duidelijk leesbaar artikel. Een artikel dat ook de niet-wetende handelaar, voorschrijver, lokaal bestuur of aanbestedingsdienst, verwerker en finaal de eindconsument een duidelijker beeld meegeeft van het begrip ‘Ethisch Verantwoorde Natuursteen’.

Welke onderwerpen komen aan bod?

Onderwerpen van dit gesprek zijn o.a.:

  • Duiding van de problematiek in de risicolanden
  • Duiding van bestaande initiatieven, wet- en regelgeving
  • Hoe kan een inkoper inzicht krijgen in, en invloed uitoefenen op de producent
  • Waar schuilen de moeilijkheden
  • Duiding initiatief TruStone + doelstellingen + actieplan
  • Hoe kan de consument/voorschrijver/overheid bijdragen
  • Varia

Deelname is gratis, vooraf inschrijven verplicht

Aan dit open panelgesprek kunnen maximaal 20 panelleden deelnemen!

Wenst u hier deel van uit te maken?

Bevestig dan uw aanwezigheid (voornaam, naam, bedrijfsnaam) vóór 10/10 via bart@omicron-media.be

Waar?

Kunstencentrum Zebrastraat
Zebrastraat 32, 9000 Gent
www.zebrastraat.be

Ondergrondse parking beschikbaar via Gustaaf Callierlaan 231, 9000 Gent

Wanneer?

Donderdag 17 oktober van 9u30 – 12u00
Onthaal + lichte lunch na afloop in XYZ-lounge op gelijkvloers

Natuursteen is niet meer weg te denken uit het hedendaagse interieur. Vooral de marmertrend is nauwelijks te stuiten. Het Belgische familiebedrijf Cromarbo importeert sinds 1937 de mooiste exemplaren vanuit alle uithoeken van ter wereld.

It’s all about passion

Bij Cromarbo draait alles om passie, van bij het prille begin. We schrijven 1900: het jaar waarin Marie Bayot en Armand Croonenberghs in het huwelijk treden. Marie is de dochter en kleindochter van steengroeve-exploitanten uit de streek van Samber en Maas. Armand, nu een volwaardig familielid, sticht in 1937 een marmerzagerij te Rhisnes. In zijn atelier zijn de imposante raamzagen dag en nacht actief. Ze verzagen de ruwe blokken tot die hun meest wonderbaarlijke patronen onthullen. De blokken komen rechtstreeks via het spoor aan in het door Armand gebouwde atelier. Dit vanuit alle hoeken van Europa, maar vooral vanuit de Belgische steengroeven die toen gouden tijden beleefden.

Mettertijd stopt de lokale ontginning. Door de sterk veranderde geïnternationaliseerde markt ziet het bedrijf zich verplicht zijn horizon te verruimen. 1995 is een scharnierjaar. Het jaar van de ontmoeting en de fusie met Marcello Bollero die sinds eind jaren ‘20 in Italiaanse marmer handelt. Die fusie zal het huidige DNA van Cromarbo definitief bepalen.

Vierde generatie

Met Bruno en Isabelle Croonenberghs staat vandaag de vierde generatie aan het roer van Cromarbo. Het bedrijf selecteert en importeert de mooiste marmers, granieten, onyxen en kwartsieten. Hoewel broer en zus zijn geboren en getogen zijn in dit minerale universum, blijven ze zich nog dagelijks verwonderen over het wonderbaarlijke lijnenspel dat de siergesteenten in hun 3.000 m² grote magazijn in Rhisnes (Namen) ten toon spreiden.

Terwijl Bruno op zoek gaat naar ‘s werelds fraaiste gesteenten, ontfermt Isabelle zich meer over de in stand houding en verdere ontwikkeling van hun samenwerking met architecten en opdrachtgevers.

Klantgericht

In lijn met deze klantgerichtheid organiseerde Cromarbo op 4 juni een evenement waarbij architecten en interieurarchitecten te midden van een pracht aan natuursteenplaten konden genieten van een weldadig buffet, voorafgegaan door een bezoek aan de nabijgelegen ondergrondse steengroeve van ‘Belgisch Zwart’.

Gekend onder de naam Carrières de Marbre Noir de Golzinne (Noir de Mazy), ontgint Merbes-Sprimont ‘Le Noir Belge’. Deze marmer van internationale faam wordt ontgonnen uit een 12km lange steenader die zich ondergronds een weg baant tussen Mazy en Golzinnes. Dat dit klantenevenement duidelijk werd gesmaakt door de aanwezigen, was af te leiden aan de vele “oh’s” en “ah’s” die in de diepe krochten van deze gitzwarte mijn weerklonken.

Teneinde alles in goede banen te leiden, werden Bruno en Isabelle bijgestaan door enkele van hun medewerkers: een tienkoppig team dat elke dag opnieuw het beste van zichzelf geeft. Hun hoofdbetrachting is duidelijk: service bieden op maat van de klant. Dat zijn in eerste instantie marmerbewerkers die op hun beurt de natuursteen verzagen, maar ook eindklanten die de natuursteen ter plekke in het magazijn van Cromarbo komen uitkiezen.

Kortom: Cromarbo mag je zonder dralen omschrijven als een bedrijf op mensenmaat waar luisterbereidheid en persoonlijk advies overheersen.


Marmer: eeuwenoude geschiedenis, niet te evenaren schoonheid

Geschiedenis, omdat dit onverwoestbare materiaal zich na meer dan driehonderdduizend jaar gewonnen geeft uit de diepste diepten van onze planeet. Schoonheid, omdat marmer de mens blijft fascineren. Sinds mensenheugenis – of op zijn minst sinds de klassieke oudheid – is marmer een onuitputtelijke inspiratiebron voor beeldhouwers en architecten die dankzij dit kostbare goed hun oeuvre hebben kunnen vereeuwigen. Maar marmer is ook een ruwe parel die zich niet zomaar laat temmen. Van de ontginning tot de vormgeving vergt marmer van de mens de nodige nederigheid en knowhow.

Ecologisch correct

In al zijn kleuren- en motievenpracht is marmer – en bij uitbreiding ook natuursteen – ook nog eens eco-friendly. Een niet te verwaarlozen aspect, nu het milieudebat volop woedt. Natuursteen, zoals marmer, is 100% natuurlijk, duurzaam en recycleerbaar. Het ontginnen en toepassen van marmer vereist weinig grijze energie, daar waar materialen zoals beton, composiet of keramiek beduidend minder goed scoren op eco-vlak.


Dit artikel verscheen in Polycaro 66

Lees alle artikels van deze editie online

of

PDF downloaden

Foto’s: Cromarbo / © F. Raevens


CROMARBO
Rue des Chapelles 58
5080 Rhisnes (La Bruyère)
+32 81 56 60 13
www.mycromarbo.com

De natuursteensector in Vlaanderen en Nederland hebben samen met de Vlaamse en Nederlandse Overheid, ngo’s en vakbonden afspraken gemaakt voor een meer verantwoorde productie en inkoop van natuursteen uit risicolanden zoals bv. India en China. Met dit ‘IMVO Initiatief TruStone’ wil de sector structurele problemen in de productielanden inzake mensenrechten, arbeidsrechten en milieu issues aanpakken.

Het initiatief werd op vrijdag 10 mei 2019 in Brussel ondertekend door de Vlaamse partijen onder leiding van Vlaams Minister-President Geert Bourgeois, tevens Vlaams Minister van Buitenlands Beleid en Onroerend Ergoed; en op maandag 13 mei in Den Haag door Sigrid Kaag, Nederlands Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Het is voor het eerst dat partijen uit twee landen gezamenlijk tot afspraken komen.

Problematiek

Van bedrijven wordt verwacht dat ze zich inspannen voor Internationaal Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen en duurzaam ketenbeheer. Dit zijn niet enkel verwachtingen vanuit de maatschappij en de Overheid, ze worden bovendien vastgelegd in internationale richtlijnen en verplichtingen zoals de uitgangspunten van de Verenigde Naties voor Bedrijfsleven en Mensenrechten, de Richtlijnen voor Multinationale Ondernemingen van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), en de fundamentele arbeidsnormen van de International Labour Organization (ILO).

De winning en verwerking van natuursteen echter kent in de landen van oorsprong vaak een structurele problematiek waar inkopende bedrijven als alleenstaand individu weinig slagkracht tegen hebben. We spreken over kinderarbeid, gedwongen arbeid, veiligheid en gezondheid op de werkplek en milieu issues. Vooral in Azië, Afrika en Latijns-Amerika wordt natuursteen regelmatig gewonnen en verwerkt onder omstandigheden waarbij er sprake is van schending van mensen- en arbeidsrechten en waarbij het milieu wordt geschaad.

Teneinde die slagkracht te vergroten en verandering te stimuleren, werd het Vlaams-Nederlands Initiatief TruStone opgericht dat zich focust op Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen en Inkopen van ‘ethische’ of ‘eerlijke’ natuursteen. TruStone is een uniek samenwerkingsverbond tussen Vlaanderen en Nederland, en verbindt diens Overheden, bedrijven, bracheorganisaties, ngo’s en vakbonden.

Vlaams Minister-President Bourgeois ondertekende dit Initiatief TruStone voorbije vrijdag 10 mei in bijzijn van o.a. de voltallige Benelux Federatie van Natuursteengroothandels (Febenat). De Vlaamse Regering kent voor de periode van 3 april 2019 tot en met 31 december 2022 een projectsubsidie van maximaal 115.000 euro toe aan de Sociaal-Economische Raad (SER) in Nederland, als Vlaamse bijdrage in het project TruStone. Ze gelast bovendien elke Vlaamse minister om binnen zijn beleidsdomein mee te werken aan de uitwerking van dit Initiatief.

Met de Vlaamse overheid promoten we het zogenaamde Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. De natuursector in onze beiden landen bestaat uit enkele honderden gespecialiseerde bedrijven waardoor dit initiatief een niet te onderschatten impact zal hebben op duurzame productie en handel. De lessen die we hieruit trekken zullen nadien ook leerzaam zijn voor andere sectoren.Geert Bourgeois, Vlaams Minister-President

Wervingsperiode

Om snel voldoende impact te kunnen realiseren is in de komende wervingsperiode (die loopt tot eind september 2019) de inspanning er vooral op gericht om zoveel mogelijk Nederlandse en Vlaamse bedrijven in de natuursteensector alsook aanbestedende diensten te betrekken. Niet alleen de bedrijven zelf, maar ook voorschrijvers zoals architecten, natuursteenbewerkers en niet te vergeten de lokale besturen worden opgeroepen om zich mee te engageren, en bij zowel kleine private projecten als grote openbare aanbestedingen bewust te kiezen voor duurzaam ontgonnen en ethisch verantwoorde natuursteen. Hoe groter het draagvlak van Initiatief TruStone wordt, hoe breder de impact in de hele keten.

Inmiddels zijn pilots gestart om bedrijven en overheden er toe te bewegen om natuursteen maatschappelijk verantwoord in te kopen. Hieruit wil men leren over de wijze waarop Maatschappelijk Verantwoorde Inkoop bedrijven kan stimuleren om actief bij te dragen aan het aanpakken en terugdringen van MVO-risico’s in de keten, in het bijzonder kinderarbeid.

Kiest u ook voor ethisch verantwoorde natuursteen?

Initiatief Trustone is op 10 mei 2019 in Brussel ondertekend door de Vlaamse overheid, de brancheorganisatie Febenat, de vakbond ACV Bouw- Industrie & Energie, de ngo WereldSolidariteit, Marshalls en Stoneasy.

Op 13 mei 2019 werd in Den Haag het initiatief ondertekend door de Nederlandse overheid, de brancheorganisaties DI-Stone, Algemene Nederlandse Bond van Natuursteenbedrijven (ABN) en Bond voor Aannemers in Tegelwerken (Bovatin), de vakbonden FNV en CNV, de ngo Arisa en de natuursteenbedrijven Arte di Granito en Michel Oprey & Beisterveld.

Is uw onderneming gesitueerd in Vlaanderen en wil u net zoals BMB, Bauma Stone, Brachot-Hermant, Beltrami, Maris, Vandix, Stone Senses, Tuinmaterialen Meynen, Westvlaams Tegelhuis, Stone, Stoneasy en Marshalls toetreden tot het TruStone-Initiatief? Neem dan contact op met de sectorfederatie Febenat via isabel@febenat.be.

Is uw onderneming in Nederland gesitueerd of wil u meer informatie over TruStone? Surf dan naar www.imvoconvenanten.nl/natuursteen